حديث شماره 22
22- عـَلِيُّ بـْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ الْخَضِرُ لِمُوسَى ع يَا مُوسَى إِنَّ أَصْلَحَ يَوْمَيْكَ الَّذِي هُوَ أَمَامَكَ فَانْظُرْ أَيُّ يَوْمٍ هُوَ وَ أَعِدَّ لَهُ الْجـَوَابَ فـَإِنَّكَ مـَوْقـُوفٌ وَ مـَسـْئُولٌ وَ خـُذْ مَوْعِظَتَكَ مِنَ الدَّهْرِ فَإِنَّ الدَّهْرَ طَوِيلٌ قَصِيرٌ فَاعْمَلْ كَأَنَّكَ تَرَى ثَوَابَ عَمَلِكَ لِيَكُونَ أَطْمَعَ لَكَ فِي الْآخِرَةِ فَإِنَّ مَا هُوَ آتٍ مِنَ الدُّنْيَا كَمَا هُوَ قَدْ وَلَّى مِنْهَا
اصول كافى جلد 4 صفحه : 198 رواية : 22
ترجمه :
22- و نيز حضرت صادق عليه السلام فرمود: اى موسى بهترين دو روز (زندگانى دنيا و آخـرتـت ) هـمـان روزى كـه در پـيـش دارى (كه روز آخرت باشد) پس ببين كه آنروز چه روزى است و جوابى براى آن آماده و مهيا كن ، زيرا تو بازداشت شوى ، و پرسش شوى ، و تـو پند خود را از دنيا بگير، زيرا روزگار هم دراز است و هم كوتاه ، پس چنان كار كن كـه گـويـا ثواب كردارت را بچشم خود ببينى تا بآخرت خود اميدوارتر باشى ، زيرا آنچه از دنيا بيايد همانند آنست كه رفته است .
شــرح :
مـجـلسـى (ره ) گـويد: اينكه حضرت فرمود [زيرا روزگار هم دراز است و هم كوتاه] چـنـد احـتـمـال دارد: اول ايـنـكـه روزگـار پـنـد دراز اسـت زيـرا مـيـتـوانـد پـنـد بگيرد و در حـال اهـل سعادت و شقاوت از اول روزگار تا زمانى كه خودش در آنست بينديشد گويا با همه آنها زندگى كرده است ، و اما لذتهاى آن كوتاه است . دوم اينكه روزگار از جهت پند و اندرز دراز است زيرا انسان ميتواند بكمتر زمانى بيدار شود، چون دنيا پيوسته در انقلاب و زيـر و رو شـدن است ، ولى از جهت كار و عمل كوتاه است و بايد فرصت را غنيمت شمرد، سـوم ايـنـكـه روزگـار بـراى نـيـكـوكاران دراز است و مى توانند سعادتهاى بزرگى در كمترين زمانى بدست آوردند و اينان در اين عمرهاى كوتاهشان كارهاى زيادى انجام دهند، و آثار نيكوئى از آنها بيادگار ماند، ولى براى بدكاران روزگار كوتاه است زيرا لذات آنـهـا فـانـى شـده و عـقوبتهاى آن براى ايشان بجاى مانده ، و از عمرشان سودى نبرند، چـهـارم ايـنـكه مقصود اين است كه تمام عمر گرچه طولانى و دراز است ، اما آنچه اكنون در دسـت اوسـت يـعـنـى آن سـاعـتـى كه در آن است كوتاه است ، زيرا آنچه گذشته است كه از دسـتـش رفـتـه ، و آنـچـه پـس از اين آيد كه وضعش در آن روشن نيست ، چنانچه در روايات بسيارى گذشت .