عکس
اهل سنت معتقدند حضرت فاطمه علیهاالسّلام بعد از رحلت پیامبر صلیاللهعلیهوآله به مرگ طبیعی از دنیا رفته است، ولی واقعیت غیر از این است، و آن حضرت توسط غاصبان خلافت به شهادت رسیده است، و این مطلب علاوه بر نصوص شیعه، در کتاب‌های اهل سنت هم آمده است.
حدیث غدیر و حدیث ثقلین از پرارزش‌ترین گنجینه‌های حدیثی مسلمانان است و بزرگان مذاهب اسلامی در کتاب‌هایشان، اعم از صحاح، سنن، مسانید، تفاسیر، سیره، تاریخ، لغت و غیره، از این دو حدیث یاد کرده‌اند.
سعد الدین تفتازانی می‌گوید: «من معظم الخلافیات مع الشیعه الشتراطهم ان یکون معصوما وقد عرفت معنی العصمه، و انها لا تنافی القدره علی المعصیه ... واحتج اصحابنا علی عدم وجوب العصمه بالاجماع علی امامه ابی بکر و عمر و عثمان...»
از جمله مهم‌ترین دلایلی که در عرصه روایات، به عنوان دلیل خلافت ابوبکر مورد استناد قرار می‌گیرد، ادّعای امامت جماعت ابوبکر از سوی پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) در واپسین روزهای حیات آن حضرت است.
ابن تیمیه در کتاب خود فضائل امام علی (علیه‌السلام) را تکذیب می‌کند. از باب نمونه وی می‌گوید: «تمام مطالبی که درباره رشادت‌ها و شهامت‌های او در جنگ‌ها و غزوه‌ها نقل شده است همگی دروغ است.»
ابن تیمیه در اهانتی تمام دوران خلافت امیرمؤمنان (علیه السّلام) را بدترین دوران‌ها دانسته و تعبیرات زشتی را نسبت به آن به کار می‌برد: «به خوبی روشن است که دوران خلفای سه‌گانه از روی مصلحت و لطف الهی دوران بزرگ‌ترین الطاف و مصلحت‌های خداوند بود؛ در حالی که دوران خلافت علی (علیه السّلام) زمان جنگ‌ها
سرکرده وهابیت ابن تیمیّه حرّانی در تمجید از قاتلان امام حسن و امام حسین (علیهما السّلام)، معاویه و یزید مى‌نویسد: «شیعه نمى‌تواند ایمان و عدالت على (علیه‌السلام) را ثابت کند، چون اگر به اسلام و هجرت و جهاد على که به تواتر ثابت شده است، استدلال کند، خواهیم گفت که اسلام معاویه، یزید، خلفاء بنی‌امیه
افرادی هستند که حتی نزول آیات شیطانی را نیز بر پیامبر جایز دانسته‌اند و برای ضربه زدن به اصل نبوت از این مسئله نیز دریغ نکردند که چنین تهمت‌هایی را نیز به آن حضرت نسبت دهند؛ ابن تیمیه اگرچه به صراحت چنین تهمت نا‌روایی را در کلام خود نیاورده است، اما تلویحاً آن را قبول داشته و به‌عنوان ا
پدیده شوم و بدعت ناروای دشمنی با امیرالمومنین علی (علیه‌السلام) و سب و لعن آن بزرگوار به دست شجره‌ی خبیثه و ملعونه‌ی بنی امیه پایه ریزی شد، و سپس پیروان بنی امیه و آنانی که راه و روش بنی امیه در پیش گرفتند، این پدیده زشت را به ارث بردند.
ابن تیمیه در برخورد با روایات فضائل ائمه اطهار(علیهم السلام) خصوصاً امیرالمؤمنین (علیه السلام) روشی متفاوت اتخاذ کرده است.
یکی از مواردی که ابن‌تیمیه مخالف مشهور سخن گفته است، موضوع غدیر است. ابن تیمیه مدعی است قسمت‌هایی از حدیث غدیر کذب است و قسمتی از آن نیز ضعیف است. وی می‌گوید:
باید این‌چنین گفت: الف: امام حافظ شرع است؛ ب: هر کس که از شرع محافظت کند، باید معصوم باشد. چرا که او واسطه میان احکام الهی و بشریت است؛ ج: پس امام باید معصوم باشد.
انکار فضایل امام علی (علیه السلام) یکی از روش‌های وهابیت و سلفیه در طول تاریخ بوده است. خصوصا اگر این فضیلت بیانگر برتری ایشان بر سایر صحابه نیز بوده باشد. یک نمونه آن حدیث طیر است که پیامبر (صلی الله علیه و آله) هنگام خوردن گوشت پرندهای دعا میفرمایند که «الّلهم ائتنی بأحبّ الخلق الیک.