مراد از قول صحابی همان فتوا و یا مذهب فقهی در مسائل اجتهادی است و یا به عبارت دیگر می‌توان گفت که هر آن‌چه از مجتهدین صحابه در مسائل اجتهادی صادر شده است.

با توجه به معنای اجتهاد، باید بیان داشت که برخی از کردارهای صحابه مصداق اجتهاد نبوده و تنها اصطلاح اجتهاد، توجیهی از سوی ایشان برای تصحیح عملکردشان است. مثلاً دستور سوزاندن «فجائه سلمی» توسط ابوبکر چگونه اجتهادی بوده است؟

یکی از راه‌هایی که امام علی(سلام‌الله‌علیه) برای کسب آرامش به فرزندشان امام حسن‌(سلام‌الله‌علیه) توصیه می‌کند این است که می‌فرماید: «...غم و اندوه خود را در پیشگاه خداوند مطرح كن تا غم‌های تو را برطرف كند و در مشكلات تو را یاری رساند...» [نهج البلاغه، نامه 31] یوگا، انسان را در یک چرخه‌ی پوچ، رفت

ابن‌کثیر با سکوت خود امام و مجتهد بودن یزید را تایید می‌کند. او ضمن نقل قول کلام ابوالخیر قزوینی مبنی بر امام و مجتهد بودن یزید، هیچ کلامی در رد این سخن، بیان نمی‌کند.

ابوبصیر طرطوسی یکی از مفتیان القاعده است که شیعه را تکفیر می‌کند. وی در کتاب مجموع فتاوایش می‌نویسد:
«فاما الشیعه الروافض فهی کطائفه: طائفه الشرک و زندقه ورده- هذا حکم عام.»
شیعه روافض مانند طائفه مشرک و زندیق و مرتد هستند، این حکم عامی است برای همه شیعیان.

هر اندیشه و تفکری خواه برخاسته از مبانی دینی باشد و یا برگرفته از تفکر غیر دینی، ناچار است درباره هستی موضع‌گیری مشخصی داشته باشد و تبیین کند که دیدگاه او درباره دنیا و ماوراء و امور دیگر هستی شناسانه چگونه است.