19- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قـَالَ إِنَّكـُمْ فِي آجَالٍ مَقْبُوضَةٍ وَ أَيَّامٍ مَعْدُودَةٍ وَ الْمَوْتُ يَأْتِي بَغْتَةً مَنْ يَزْرَعْ خَيْراً يـَحـْصـُدْ غِبْطَةً وَ مَنْ يَزْرَعْ شَرّاً يَحْصِدْ نَدَامَةً وَ لِكُلِّ زَارِعٍ مَا زَرَعَ وَ لَا يَسْبِقُ الْبَطِي ءَ مـِنـْكـُمْ حـَظُّهُ وَ لَا يـُدْرِكُ حَرِيصٌ مَا لَمْ يُقَدَّرْ لَهُ مَنْ أُعْطِيَ خَيْراً فَاللَّهُ أَعْطَاهُ وَ مَنْ وُقِيَ شَرّاً فَاللَّهُ وَقَاهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 197 رواية : 19

ترجمه :
19ـ حـضـرت صـادق عـليـه السـلام فرمود: همانا شما در عمرهاى گرفته شده و روزهاى شـمـرده شـده هستيد كه ناگهان مرگ در رسد، آنكه خوبى كشت كند (آنجا) غبطه (و آرزوى زيـادتـر داشـتـن را) درو كـنـد، و هـر كـه بـدى مى كارد پشيمانى بچيند، براى هر شخص كـشـتـكـارى هـمـان اسـت كـه كـشـت كـرده ، هـر كـس از شـمـا كـه در تـحصيل روزى كند است روزيش بر او پيشى نگيرد، يعنى كنديش سبب از دست رفتن روزى او نـشـود) و آنـكه حريص است (هر قدر حرص زند) با آنچه مقدرش نشده دست نيابد، اگر بكسى خيلى رسد خداست كه آن را باو داده و اگر از بدى نگه داشته شود، خدا است كه او را از آن نگهداشته است .

شــرح :
مـجلسى (ره ) گويد: [در عمرهاى گرفته شده ] يعنى آن بآن و ساعت بساعت از آن مى گـيـرند و آن دائما و پيوسته رو بنقص و زوال است ، يا از بس كم و زودگذر است گويا هـيـچ در كـار نـيـسـت و گـرفـتـه شـده ، ولى مـعـنـاى اول آشـكـارتـر اسـت [و روزهـاى شـمـرده شـده ] يـعنى شماره و اندازه دارد و زياد و كم نشود.