19- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحـْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع لَنْ يَرْغَبَ الْمَرْءُ عَنْ عَشِيرَتِهِ وَ إِنْ كَانَ ذَا مَالٍ وَ وَلَدٍ وَ عـَنْ مـَوَدَّتِهِمْ وَ كَرَامَتِهِمْ وَ دِفَاعِهِمْ بِأَيْدِيهِمْ وَ أَلْسِنَتِهِمْ هُمْ أَشَدُّ النَّاسِ حِيطَةً مِنْ وَرَائِهِ وَ أَعـْطـَفـُهُمْ عَلَيْهِ وَ أَلَمُّهُمْ لِشَعَثِهِ إِنْ أَصَابَتْهُ مُصِيبَةٌ أَوْ نَزَلَ بِهِ بَعْضُ مَكَارِهِ الْأُمُورِ وَ مَنْ يـَقـْبـِضْ يـَدَهُ عـَنْ عـَشـِيـرَتـِهِ فَإِنَّمَا يَقْبِضُ عَنْهُمْ يَداً وَاحِدَةً وَ تُقْبَضُ عَنْهُ مِنْهُمْ أَيْدِى كَثِيرَةٌ وَ مَنْ يُلِنْ حَاشِيَتَهُ يَعْرِفْ صَدِيقُهُ مِنْهُ الْمَوَدَّةَ وَ مَنْ بَسَطَ يَدَهُ بِالْمَعْرُوفِ إِذَا وَجَدَهُ يـُخـْلِفِ اللَّهُ لَهُ مـَا أَنـْفـَقَ فـِى دُنْيَاهُ وَ يُضَاعِفْ لَهُ فِى آخِرَتِهِ وَ لِسَانُ الصِّدْقِ لِلْمَرْءِ يـَجـْعـَلُهُ اللَّهُ فـِى النَّاسِ خـَيـْراً مِنَ الْمَالِ يَأْكُلُهُ وَ يُوَرِّثُهُ لَا يَزْدَادَنَّ أَحَدُكُمْ كِبْراً وَ عِظَماً فـِى نـَفـْسـِهِ وَ نَأْياً عَنْ عَشِيرَتِهِ إِنْ كَانَ مُوسِراً فِى الْمَالِ وَ لَا يَزْدَادَنَّ أَحَدُكُمْ فِى أَخِيهِ زُهـْداً وَ لَا مـِنـْهُ بـُعـْداً إِذَا لَمْ يـَرَ مـِنـْهُ مـُرُوَّةً وَ كـَانَ مـُعـْوِزاً فِى الْمَالِ وَ لَا يَغْفُلُ أَحَدُكُمْ عَنِ الْقَرَابَةِ بِهَا الْخَصَاصَةُ أَنْ يَسُدَّهَا بِمَا لَا يَنْفَعُهُ إِنْ أَمْسَكَهُ وَ لَا يَضُرُّهُ إِنِ اسْتَهْلَكَهُ
صول كافى ج : 3 ص : 225 رواية :19

ترجمه روايت شريفه :
امـيـرالمـؤمـنـيـن (ع ) فـرمـود: انـسـان اگـر چه مال و فرزند داشته باشد هرگز نبايد از خويشاوندان خود و از دوستى و كرامت و دفاع دستى و زبانى آنها روبگرداند، آنها از همه مـردم گـردش را مـحـكمتر دارند و باو مهربانتر و اگر مصيبتى باو رسد يا بدى برايش پـيـش آيـد، پـريـشـانـى او را سـامـان دهـنـده تـرنـد و هـر كـه دسـت كـمـك از فـامـيل خويش بازگيرد، از آنها يكدست گرفته شده و از خود او دستهاى بسيار، و هر كه نرمى و فروتنى كند دوستش از او مودت بيند.
و هـر كـه چـون دارا شود (دست به احسان گشايد) آنچه را داده خدا در دنيايش جبران كند و در آخـرت بـرايـش چـند برابر سازد، و نام نيكى كه خدا براى كسى در ميان مردم ميگذارد، از مالي كه ميخورد و بارث ميگذارد بهتر است ، هر يك از شما كه ثروت مالى پيدا كرد، نبايد تكبرش زياد شود، و خود را بزرگ دارد و از خويشاوندش دور شود، و هيچيك از شما نبايد نـسـبـت بـه برادري كه چون مال ندارد، به او احسان نميكند، از او دورى كند، و هيچ يك از شما نبايد از بستن شكست و تنگ دستى خويشاوندش به چيزى كه اگر نگهدارد سودش ندهد و اگـر از دسـتـش دهـد زيـانش نرساند غفلت كند (زيرا گاهى ممكن است خويشاوند به چيزى احتياج داشته باشد كه نزد او اضافه و بيكار باشد).