56- أَحـْمـَدُ بـْنُ مـِهـْرَانَ عـَنْ عَبْدِ الْعَظِيمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَسَنِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ إِبـْرَاهـِيـمَ بـْنِ عـَبـْدِ الْحـَمـِيـدِ عَنْ زَيْدٍ الشَّحَّامِ قَالَ قَالَ لِى أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَ نَحْنُ فِى الطَّرِيـقِ فـِى لَيْلَةِ الْجُمُعَةِ اقْرَأْ فَإِنَّهَا لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ قُرْآناً فَقَرَأْتُ إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مـِيـقـاتـُهـُمْ أَجـْمـَعـِيـنَ. يـَوْمَ لايـُغـْنـِى مـَوْلًى عـَنْ مـَوْلًى شـَيـْئاً وَ ل ا هـُمْ يـُنـْصـَرُونَ. إِلاّ مـَنْ رَحـِمَ اللّهُ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع نَحْنُ وَ اللَّهِ الَّذِى رَحِمَ اللَّهُ وَ نَحْنُ وَ اللَّهِ الَّذِى اسْتَثْنَى اللَّهُ لَكِنَّا نُغْنِى عَنْهُمْ
اصول كافى جلد 2 صفحه 294 روايت 56

ترجمه روايت شريفه :
زيـد شـحام گويد: شب جمعه اى بود و ما راه مى رفتيم كه امام صادق عليه السلام به من فـرمود: قرآن بخوان ، زيرا شب جمعه است ، من اين آيه را خواندم : (((وعده گاه همگى آنها روز فـصـل قـيـامـت اسـت روزى كـه هـيـچ دوستى براى دوست خود كارى نسازد و آنها يارى نـشـونـد، مـگـر آنكه خدايش ترحم كندـ 42 سوره 44 ـ))) امام صادق عليه السلام فرمود: بـه خـدا مـا را خـدا تـرحم كرده و ما را خدا استثنا فرموده ولى ما از دوستان خود كارسازى كنيم .

شرح :
فـصـل بـه مـعـنـى تـمـيـيـز و جـدا كـردن اسـت ، چـون در قـيـامـت اهل حق از اهل باطل جدا شوند آن روز را فصل گويند، يا به جهت اين است كه هر خويشاوند و دوسـتـى از خويشاوند و دوستش جدا مى شود. و لفظ كان در قرآن نيست ، گويا كاتبين در ايـنـجـا افـزوده انـد. و طـبـق تـفـسـير امام عليه السلام الا من رحم الله استثناء است از مولى اول نه از هم ينصرون . و نيز اين روايت دلالت دارد بر فضيلت قرائت قرآن در شب جمعه ، مرآت ص 328ـ.