نام کوروش در دو هزار سال گذشته، هیچ گاه مایه اتحاد ایرانیان نبود. امروز بسیاری از ایرانیان (از جمله اکثر عرب‌ها، تُرک‌ها و...) نسبت به کوروش، هیچ احساس تعلق‌ یا پیوند هویتی ندارند. از سویی، جریان باستان‌‌گرای آریایی با شعارهای ضد عربی، ضد تُرکی و حتی ضد اسلامی، مایه‌ی رنجشِ بسیاری از ایرانیان و جدایی مردم از یکدیگرند. در هشت سال دفاع مقدس، در سنگرها یادی از کوروش و داریوش و خشایارشا نبود. نام کوروش در سختی‌ها به فریاد ما نرسید و فقط در لحظات سرمستی به زبان آورده می‌شود. کوروش‌دوستی و کوروش‌پرستی، چاقویی است که دسته‌ی آن در اختیار جریان استعمار است.