معاویه
عبدالقاهر جرجانی، از عالمان اهل‌سنت، از اجماع گسترده فقها و متکلمان مسلمان بر حقانیت امیرمؤمنان علیه‌السلام در جنگ‌های جمل و صفین سخن می‌گوید و مخالفان آن حضرت را باغی و ظالم می‌خواند. این گزارش، مبنایی مهم برای نقد تلاش‌هایی است که با تکیه بر جایگاه برخی شخصیت‌های تاریخی، مخالفت نظامی با امام را توجیه می‌کنند. پرسش اساسی این است: اگر حضرت علی علیه‌السلام بر حق بود، چگونه می‌توان جبهه مقابل او را نیز برحق دانست؟
مسلمان بودن و صحابی بودن یک شخص، به‌تنهایی حقانیت تمام مواضع سیاسی و نظامی او را ثابت نمی‌کند. بررسی دیدگاه شارحان اهل‌سنت و احادیث معتبر نشان می‌دهد که باید میان مسلمان بودن، برحق بودن و معذور بودن در خطا تفاوت گذاشت. به گواهی تاریخ، هر چند از سوی اهل سنت، معاویه صحابی شمرده می‌شود، اما گناهی که هیچ‌گاه از دامانش پاک نمی‌شود، عدم اطاعت از امام واجب‌الطاعه است.
آیا جایگاه حضرت علی علیه‌السلام تنها به‌عنوان یکی از اصحاب بزرگ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله قابل بررسی است، یا سخنان پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله درباره ایشان می‌تواند معیاری برای شناخت حق در اختلافات تاریخی باشد؟ در منابع حدیثی، روایاتی درباره همراهی حق با حضرت علی علیه‌السلام و جدایی‌ناپذیری ایشان از قرآن نقل شده است. بررسی این روایات، به‌ویژه در ارتباط با جنگ صفین، اهمیت فراوانی دارد؛ زیرا نمی‌توان بدون بررسی دلایل و شواهد، هر دو طرف یک درگیری را به یک اندازه بر حق دانست.
یکی از استدلال‌های مطرح درباره جنگ صفین این است که سپاه امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام صرفاً به حق نزدیک‌تر بوده و در نتیجه، سپاه معاویه نیز از سهمی از حق برخوردار بوده است. برای بررسی این ادعا، باید میان «برتری در برخورداری از حق» و «قرار گرفتن در جایگاه گروه متجاوز» تفاوت گذاشت. آیه ۹ سوره حجرات، معیار مهمی برای تحلیل این مسئله ارائه می‌کند و نشان می‌دهد که قرآن در برخی درگیری‌ها، یکی از طرفین را به‌عنوان گروه متجاوز معرفی می‌کند.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ آیا می‌دانستید یکی از مشهورترین روایات اهل سنت، که در کتاب‌های حدیثی معتبرِ اهل سنت، مثل «مُسندِ اَحمد»، «مُصَنَّفِ اِبنِ اَبی‌شِیبه»، «مُسندِ اَبویَعلی»، و «مُعجَمُ الاَوسَطِ طبرانی» نقل شده، به خاطرِ انتقاد از معاویه و عمروعاص، توسط برخی علمای اهل‌سنت، «جعلی» خوا
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ معاویه مردم شام را طوری تربیت کرده بود که با امیرالمؤمنین دشمنی کنند و دشنام دادن به حضرت علی(ع) بینشان عادی شده بود؛ این رفتار حتی تا چهل سال بعد معاویه هم انجام می‌شد.
حضرت علی علیه‌السلام وقتی حکومت و خلافت ظاهری را به‌دست گرفت، فرمان عزل بسیاری از فرمانداران حکومت پیشین، ازجمله معاویه را صادر کرد. معاویه از این تصمیم امام، شدیداً ناراحت و افسرده شد؛ لذا در تلاش و تکاپو برآمد تا حکومت شام را از دست ندهد و در همین راستا، چندین جنگ را بر حکومت نوپای حضرت علی علیه‌السلام تحمیل کرد.
یک سؤال مهم! آیا اهل سنت، حاضر هستند تا کسانی را که به خلفای آنان سب و لعن کرده‌اند را مجازات کنند؟ نظر شما چیست؟!
امیرالمؤمنین در نامه‌ای به معاویه نوشتند: که ای معاویه!
امیرالمؤمنین در نامه‌ای به معاویه نوشتند: که ای معاویه!
معاویه و پدرش ابوسفیان یکی از مهمترین دشمنان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله و امیرالمومنین علیه‌السلام هستند که تمام عمرشان را صرف دشمنی با اهل بیت علیهم‌السلام کرده اند. کلیپ را ببینید و انتشار دهید.
در منابع اهل‌سنت به لعن معاویه توسط عایشه اشاره شده است. کلیپ را ببینید و انتشار دهید.
در منابع معتبر اهل‌سنت به ظلم‌های متعدد بنی امیه در حق مسلمانان اشاره شده است. در این کلیپ نمونه‌ای از این ظلم‌ها را ببینید و انتشار دهید.
در این کلیپ به بررسی گوشه‌ای از شرارت‌های معاویه پرداخته شده است. کلیپ را ببینید و انتشار دهید.