امام حسین
پوشیدن لباس سیاه در مصیبت شهادت امام حسین (ع) همانند عزاداری، توسط مفتیان وهابی مورد هجمه قرار گرفته و آن را حرام و بدعت می خوانند؛ در حالی که در روایات شیعه به جواز پوشیدن لباس سیاه در مصیبت اهل بیت (ع) اشاره شده و شواهد تاریخی نیز مؤید این اعتقاد است.
برگزاری مجالس عزا برای اولیاء الهی یکی از انواع تعظیم شعائرالله است. بر اساس اعتقادات شیعه برگزاری مجالس عزاداری برای واقعه جانسوز عاشورا، از مهمترین ارکان ولایت پذیری شیعیان است. اگرچه مفتیان وهابی با توهین به شیعیان، این عمل را به نوعی نشانه شرک و کفر معرفی میکنند؛ اما جالب آنجاست که در منابع معتبر روایی آنان، به عزاداری عایشه و مردم مدینه اشاره شده است.
عزاداری بر مصائب اهل بیت (ع) یکی از مهمترین اصول اعتقادی شیعیان و پیروان و محبین اهل بیت (ع) است که همواره با کینه توزی و دشمنی نواصب و وهابی ها روبرو بوده است. هر چند بعضی از علما و بزرگان اهل سنت در مصیبت ائمه اطهار (ع) و به طور اخص امام حسین (ع) عزاداری و نوحه سرایی داشتهاند، اما دشمنی نواصب و وهابیت تنها اختصاص به شیعیان ندارد.
پاسخ گویی به شبهات عاشورا و نهضت جهانی امام حسین (ع) سبب شده تا نویسندگان و محققین، دست به قلم شوند و به شبهات موجود در جامعه پاسخ دهند. استاد علی اصغر رضوانی با این هدف، کتاب «واقعه عاشورا و پاسخ به شبهات با پژوهشی نو» را به قلم تحریر در آورده و تالیف کرده است.
مفتیان وهابی با استناد به زیارت اربعین سیدالشهداء (ع) به گریه آسمانها و زمین بر حضرت ایراد گرفته و این واقعه را محال می دانند. آنان با انکار گریه اهل جهنم در کلام امام صادق (ع) در این زیارت، این اتفاق را از خرافات شیعه میدانند؛ در حالی که در قرآن کریم به افسوس و حزن اهل جهنم بر اعمال گذشته خود و آرزوی بازگشت به دنیا اشاره میکند.
مفتیان وهابی با استناد به زیارت اربعین سیدالشهداء (ع) به گریه آسمانها و زمین بر حضرت ایراد گرفته و این واقعه را محال می دانند. آنان با انکار گریه مخلوقات عالم هستی برای مصائب سیدالشهداء (ع)، این اتفاق را از خرافات شیعه میدانند؛ در حالی که در منابع معتبر آنان روایاتی همانند احادیث شیعه در مسئله اشک مخلوقات جهان بر سیدالشهداء (ع) وجود دارد.
حضرت علی اکبر (ع) امام زاده عظیم الشأنی بودند که در صفات و ویژگی ها تالی تِلو امام حسین (ع) و امام زین العابدین (ع) بوده اند. حضور ایشان در واقعه کربلا و بذل جان خود در راه دفاع از ولایت و امامت، مهمترین ویژگی حضرت در دوران عمر با برکتشان بوده است. اقرار و اذعان دشمنان اهل بیت (ع) به ویژگیهای جناب علی اکبر (ع) بیانگر اهمیت شخصیت حضرت است.
یکی از شخصیتهای تاثیرگذار در تاریخ اسلام، وجود مقدس حضرت ابوالفضل (ع) است. مقام عبودیت و بندگی ایشان و تبعیت از ائمه معصومین (ع) را از مهمترین ویژگیهای شخصیتی ایشان میتوان بیان کرد. حضرت ابوالفضل (ع) فردی توانمند در میدان نبرد با دشمن و بندهای خدا ترس در میدان مبارزه با نفس بوده است.
ابوبكر بن محمد بن حزم گويد: امام حسين (عليه السلام) از كنار صفهاي ميگذشتند، در آن حال ديدند كه گروهي از فقراء مشغول خوردن طعامي هستند. آنها از حضرت خواستند تا همراهيشان كند، امام فرمودند: خداوند متكبران را دوست ندارد. آنگاه پايين آمده و با آنها غذا ميل فرمودند.
مقام شامخی که از جانب خدای رحمان به امام حسین (ع) عنایت شده، قطعاً مقامی الهی است که خدای رحمان به بعضی از بندگان برگزیده خود عنایت کرده است. سیادت و سروری بر اهل بهشت قطره ای از دریای بیکران فضائل سیدالشهداء (ع) است. تنها کسانی می توانند محبت حضرت را در دل خود داشته باشند که بنابر روایت رسول خدا (ص) حلال زاده باشند و سعادت شامل حالشان شده باشد.
وهابیون ادعا می کنند شیعیان به زیارت امام خود در کربلا بیشتر از زیارت خانه خدا اهتمام دارند و بیشتر از آنکه به زیارت مکه مکرمه مشرف شوند به زیارت کربلا می روند؛ در پاسخ به این ادعا باید گفت در فقه شیعه ترک حج با وجود استطاعت، گناه نابخشودنی است و بر اساس دستور قرآن کریم، شیعیان به برگزاری مراسم حج و زیارت خانه خدا اهتمام ویژه ای دارند.
از شبهات دشمنان اهل بیت (ع) ادعای دشمنی امام حسین (ع) با ایرانیان است. باستانگرایان ادعا میکنند که در منابع شیعه، امام حسین (ع) امر به اسارت و بردگی ایرانیان داد. با مراجعه به منابع روایی و تاریخی شیعه مشخص میشود، تکریم و احترام اهل بیت (ع) نسبت به ایرانیان در طول تاریخ، به دفعات اتفاق افتاده است.
کوروش پرستان و طرفداران باستانگرایی ادعا می کنند که امام حسین (ع) در هنگام فتح ایران دستور به اسارت و بردگی عجمان دادهاند. این ادعای باطل، در حالی بیان میشود که باستانگرایان، اصل روایت اهل بیت (ع) را تحریف کردهاند.
همچنانکه وجود مبارک پیغمبر اسلام وسیله و محور وحدت بین مسلمین است، و همچنانکه قرآن و کعبهی شریف، محور اتّحاد مسلمین است، محبّت اهل بیت هم میتواند محوری باشد برای اتّحاد مسلمین و دلها را به هم نزدیک کند. عالمان بابصیرت اهل سنت باید در عمل، محبت به اهل بیت را نشان دهند تا سند محکمی برای اثبات ارادت آنها به اهل بیت و سد محکمی برنفوذ وهابیت باشد.