حدیث شماره 1

1- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِى نَصْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع يَقُولُ لَا يَكُونُ الرَّجُلُ عَابِداً حَتَّى يَكُونَ حَلِيماً وَ إِنَّ الرَّجُلَ كَانَ إِذَا تَعَبَّدَ فِى بَنِى إِسْرَائِيلَ لَمْ يُعَدَّ عَابِداً حَتَّى يَصْمُتَ قَبْلَ ذَلِكَ عَشْرَ سِنِينَ
اصول كافى ج : 3 ص : 172 رواية :1

ترجمه روايت شريفه :
امـام رضـا (ع) مـيفرمود: مرد عابد نباشد،جز آنكه خويشتن دار باشد، و چون مردى در بنى اسـرائيـل خـود را بـعـبـادت وامـيـداشـت ، تـا پـيـش از آن ده سال خاموش نميگزيد، عابد محسوب نميشد.