حديث شماره 3

3- الْحـُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ مُثَنًّى عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ يَزِيدَ وَ مُعَمَّرِ بْنِ أَبِي زِيَادٍ وَ ابْنِ رِئَابٍ قَالُوا كُنَّا جُلُوساً عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ فَمَا رَدَّ عَلَيْهِ أَحَدٌ مِنَ الْقَوْمِ شَيْئاً حَتَّى ابْتَدَأَ هُوَ فَقَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ أَ لَا سَمَّتُّمْ إِنَّ مـِنْ حَقِّ الْمُسْلِمِ عَلَى الْمُسْلِمِ أَنْ يَعُودَهُ إِذَا اشْتَكَى وَ أَنْ يُجِيبَهُ إِذَا دَعَاهُ وَ أَنْ يَشْهَدَهُ إِذَا مَاتَ وَ أَنْ يُسَمِّتَهُ إِذَا عَطَسَ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 471 رواية : 3

ترجمه :
3ـ اسحاق بن يزيد و معمربن ابى زياد و ابن رئاب گويند: ما در خدمت حضرت صادق (ع ) نـشـسـتـه بـوديـم كـه مـردى عطسه زد، پس هيچيك از آنمردم (كه آنجا بودند) جواب او را نگفتند تا اينكه آنحضرت شروع به سخن كرد و فرمود: سبحان اللّه چرا جواب عطسه اش را نـگفتيد؟ همانا از حقوق مسلمان اينست كه هرگاه بيمار شد عيادتش كنند، و چون دعوتى كرد بـپـذيرد، و چون بميرد بر سر جنازه اش حاضر شوند، و چون عطسه زد جواب عطسه اش را بگويند.