2- عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ ع قـَالَ قـَالَ رَسـُولُ اللَّهِ ص أَيُّهـَا النَّاسُ إِنَّكـُمْ فـِي دَارِ هـُدْنـَةٍ وَ أَنـْتُمْ عَلَى ظَهْرِ سَفَرٍ وَ السَّيْرُ بِكُمْ سَرِيعٌ وَ قَدْ رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهَارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ يُبْلِيَانِ كُلَّ جَدِيدٍ وَ يُقَرِّبَانِ كُلَّ بَعِيدٍ وَ يَأْتِيَانِ بِكُلِّ مَوْعُودٍ فَأَعِدُّوا الْجَهَازَ لِبُعْدِ الْمَجَازِ قَالَ فَقَامَ الْمِقْدَادُ بْنُ الْأَسْوَدِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا دَارُ الْهُدْنَةِ قَالَ دَارُ بَلَاغٍ وَ انْقِطَاعٍ فَإِذَا الْتَبَسَتْ عـَلَيـْكـُمُ الْفـِتَنُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ فَعَلَيْكُمْ بِالْقُرْآنِ فَإِنَّهُ شَافِعٌ مُشَفَّعٌ وَ مَاحِلٌ مُصَدَّقٌ وَ مَنْ جَعَلَهُ أَمَامَهُ قَادَهُ إِلَى الْجَنَّةِ وَ مَنْ جَعَلَهُ خَلْفَهُ سَاقَهُ إِلَى النَّارِ وَ هُوَ الدَّلِيلُ يَدُلُّ عـَلَى خـَيـْرِ سَبِيلٍ وَ هُوَ كِتَابٌ فِيهِ تَفْصِيلٌ وَ بَيَانٌ وَ تَحْصِيلٌ وَ هُوَ الْفَصْلُ لَيْسَ بِالْهَزْلِ وَ لَهُ ظَهْرٌ وَ بَطْنٌ فَظَاهِرُهُ حُكْمٌ وَ بَاطِنُهُ عِلْمٌ ظَاهِرُهُ أَنِيقٌ وَ بَاطِنُهُ عَمِيقٌ لَهُ نُجُومٌ وَ عَلَى نُجُومِهِ نُجُومٌ لَا تُحْصَى عَجَائِبُهُ وَ لَا تُبْلَى غَرَائِبُهُ فِيهِ مَصَابِيحُ الْهُدَى وَ مَنَارُ الْحِكْمَةِ وَ دَلِيلٌ عَلَى الْمَعْرِفَةِ لِمَنْ عَرَفَ الصِّفَةَ فَلْيَجْلُ جَالٍ بَصَرَهُ وَ لْيُبْلِغِ الصِّفَةَ نـَظـَرَهُ يـَنـْجُ مـِنْ عـَطـَبٍ وَ يـَتـَخـَلَّصْ مِنْ نَشَبٍ فَإِنَّ التَّفَكُّرَ حَيَاةُ قَلْبِ الْبَصِيرِ كَمَا يَمْشِي الْمُسْتَنِيرُ فِي الظُّلُمَاتِ بِالنُّورِ فَعَلَيْكُمْ بِحُسْنِ التَّخَلُّصِ وَ قِلَّةِ التَّرَبُّصِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 398 رواية : 2

ترجمه :
2- حـضـرت صـادق (ع ) از پـدرانـش عـليـهـم السـلام از رسـول خـدا (ص ) حـديث فرمايد كه آنحضرت (ص ) فرمود: اى مردم شما اكنون در دنيا و خـانـه سـازش و صـلح هـستيد و شما در سر راه سفر هستيد و بشتاب شما را خواهند برد، و شـمـا مـى نـگـريـد كـه شـب و روز و خـورشـيد و ماه هر تازه اى را كهنه كنند و هر دورى را نـزديـك سـازنـد و هـر وعـده اى را بـسـر رسـانـنـد، پـس اسـبـاب وسائل زيادى فراهم كنيد براى اينكه گذرگاه درازى در پيش است . فرمود: پس مقداد بن اسـود بـرخـاست و عرض كرد: اى رسول خدا خانه سازش يعنى چه ؟ فرمود: خانه اى كه رسـانـنده است (انسانيرا بگور رساند، يا در آن خانه كردار نيك ذخيره شود براى رسيدن بـمـنـزلهاى آخرت ) و جدا كننده (يعنى انسان را از علايق دنيا جدا كند) پس هرگاه آشوبها چون شب تار شما را فرا گرفت بقرآن رو آوريد (و بدان چنگ زنيد)
زيـرا آنـسـت شـفـيـعـى كـه شـفـاعـتـش پـذيـرفـتـه اسـت (دربـاره كـسـى كـه بـدان عـمـل كـنـد) و گـرارش دهـنـده اسـت از بـديـهـا كـه گـفـتـه اش (دربـاره آنـكـس كـه بـدان عـمـل نـكرده ) تصديق شده است ، هر كه آنرا پيشواى خود كرد به بهشتش رهبرى كند و هر كه (از آن پيش افتد) و آنرا پشت سر خود قرار دهد بدوزخش كشاند، و قرآن راهنمائى است كـه بـه بـهـتـريـن راهـهـا راهـنـمـائى كـنـد، و كـتـابـى اسـت كـه در آنـسـت تـفـصـيـل و بـيـان و تـحـصـيـل (بـدسـت آوردن حـقـايـق ) و آنـسـت جـدا كـنـنـده (مـيـان حـق و باطل ) شوخى و سرسرى نيست براى آن ظاهرى است و باطنى ، پس ظاهرش حكم و دستور اسـت و بـاطـنـش ‍ عـلم و دانـش ، ظـاهـرش جـلوه و زيـبـايـى دارد و بـاطنش ژرف و عميق است ، سـتـارگـانى دارد و ستارگانش هم ستارگانى دارد (آنچه ترجمه شده بنا بر نسخه اى (((نـجـوم ))) است و در برخى از نسخه ها (((تخوم ))) است و آن به معناى پايان هر چيزى اسـت ) شـگـفـتـيـهـايش به شماره در نيايد و عجايبش كهنه نگردد، در آنست چراغهاى هدايت و جـايـگـاه نور و حكمت و راهنماى معرفت است براى آنكس كه بشناسد صفات را مجلسى (ره ) گـويـد: يـعـنـى صـفـاتـى كه موجب مغفرت است يا صفت شناسائى و استنباط را پس بايد شـخـص تـيـز بـين دقت نظر كند و دقت نظر را تا بدرك صفت آن ادامه دهد كه نجات بخشد آنـكـس را كـه هـلاكت افتاده ، و رهائى بخشد آنرا كه راه رهائى ندارد، زيرا انديشيدن است كـه زنـدگـانى دل بينا است ، چنانچه آنكه جوياى روشنى است در تاريكيها بوسيله نور راه را پيمايد، بر شما باد كه نيكو برهيد و كم انتظار بريد.