حدیث شماره 4

4- عـَنـْهـُمـَا جَمِيعاً عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ مَنْ مـَشـَى فـِي حـَاجـَةِ أَخـِيـهِ ثـُمَّ لَمْ يـُنَاصِحْهُ فِيهَا كَانَ كَمَنْ خَانَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ كَانَ اللَّهُ خَصْمَهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 68 رواية :4

ترجمه :
ابـو جـمـيـله گـويـد: شـنـيـدم امـام صـادق عـليـه السـلام مـى فـرمـود: هـر كـه دنـبال حاجت برادر (دينى ) خود رود سپس نسبت به او خير انديشى نكند مانند كسى است كه بخدا و رسولش خيانت كرده ، و خدا خصم او است .