حدیث شماره 4
4- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحـْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سـُوَيـْدٍ عـَنِ الْقَاسِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ جَرَّاحٍ الْمَدَائِنِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِى قَوْلِ اللَّهِ عـَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً قـَالَ الرَّجـُلُ يـَعـْمَلُ شَيْئاً مِنَ الثَّوَابِ لَا يَطْلُبُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ إِنَّمَا يَطْلُبُ تَزْكِيَةَ النَّاسِ يـَشـْتـَهـِى أَنْ يـُسـْمـِعَ بـِهِ النَّاسَ فَهَذَا الَّذِى أَشْرَكَ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ ثُمَّ قَالَ مَا مِنْ عَبْدٍ أَسَرَّ خـَيـْراً فـَذَهـَبـَتِ الْأَيَّامُ أَبـَداً حـَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ خَيْراً وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يُسِرُّ شَرّاً فَذَهَبَتِ الْأَيَّامُ أَبَداً حَتَّى يُظْهِرَ اللَّهُ لَهُ شَرّاً
اصول كافى ج : 3 ص : 401 رواية :4
ترجمه روايت شريفه :
امـام صـادق (ع) درباره قول خداى عزوجل : [هر كه اميد لقاء پروردگارش را دارد بايد عـمـلى صـالح كـنـد و در عـبـادت پـروردگـارش هـيچكس را شريك نسازد. 11 سوره 18] فـرمـود: شـخصى كار ثوابى ميكند و مقصودش خدا نيست، بلكه ميخواهد مردم بشنوند و او را بـسـتـايـنـد، ايـنـسـت كـسيكه در عبادت پروردگارش شريك مي آورد، سپس فرمود: هرگز نباشد بنده ئيكه در نهان كار خيرى كند و روزگار بگذرد، جز آنك خدا برايش خيرى ظاهر سـازد، و هـرگـز بـنـده اى نـبـاشد كه در نهان شرى كند و روزگار بگذرد، جز آنكه خدا بـرايـش خـيـرى ظـاهـر سـازد، و هـرگـز بـنده اى نباشد كه در نهان شرى كند و روزگار بگذرد، جز آنكه خدا برايش شرى آشكار كند.
توضيح :
مـرحـوم مـجـلسـى گـويـد: اى يـظـهـر الله ذلك العـمـل الخـفـى للنـاس ... يـعـنـى خـدا هـمـان عـمـل نهانش را براى مردم آشكار كند تا او را بـسـتـايـنـد و عـلاوه بـر سـتـايـش خـدا، سـتـايـش مـردم را هـم تـحـصيل كند، ولى طبق تفسير ايشان ميبايست عبارت روايت يظهره الله خيره يا يظهره الله له الخير باشد ولى با نكره بودن خير درست نميايد، همچنين نسبت بجمله دوم .