30- مـُحـَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ مَالِكِ بْنِ عَطِيَّةَ عَنْ يـُونـُسَ بـْنِ عـَمَّارٍ قـَالَ قُلْتُ لِأَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ هَذَا الَّذِى ظَهَرَ بِوَجْهِى يَزْعُمُ النَّاسُ أَنَّ اللَّهَ لَمْ يـَبـْتـَلِ بـِهِ عـَبْداً لَهُ فِيهِ حَاجَةٌ قَالَ فَقَالَ لِى لَقَدْ كَانَ مُؤْمِنُ آلِ فِرْعَوْنَ مُكَنَّعَ الْأَصـَابِعِ فَكَانَ يَقُولُ هَكَذَا وَ يَمُدُّ يَدَيْهِ وَ يَقُولُ يا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ثُمَّ قَالَ لِى إِذَا كَانَ الثُّلُثُ الْأَخِيرُ مِنَ اللَّيْلِ فِى أَوَّلِهِ فَتَوَضَّ وَ قُمْ إِلَى صَلَاتِكَ الَّتِى تُصَلِّيهَا فَإِذَا كُنْتَ فِى السَّجْدَةِ الْأَخِيرَةِ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ فَقُلْ وَ أَنْتَ سَاجِدٌ يَا عَلِيُّ يَا عَظِيمُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا سَامِعَ الدَّعَوَاتِ يَا مُعْطِيَ الْخَيْرَاتِ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعْطِنِي مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ اصْرِفْ عَنِّى مِنْ شَرِّ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ اذْهَبْ عَنِّى بِهَذَا الْوَجَعِ وَ تُسَمِّيهِ فَإِنَّهُ قَدْ غَاظَنِى وَ أَحْزَنَنِى وَ أَلِحَّ فِى الدُّعَاءِ قَالَ فَمَا وَصَلْتُ إِلَى الْكُوفَةِ حَتَّى أَذْهَبَ اللَّهُ بِهِ عَنِّى كُلَّهُ
اصول كافى ج : 3 ص : 358 رواية :30

ترجمه روايت شريفه :
يـونـس بـن عـمـار (كـه گـويا لكه هاى پيسى بچهره اش پيدا شده بود) گويد: به امام صادق (ع) عرض كردم : درباره آنچه در چهره من پيدا شده ، مردم گمان ميكنند كه خدا بنده اى را كـه بـه او تـوجـهـى دارد بـآن مـبـتـلا نـكـنـد. حـضـرت فـرمـود: بـتـحـقـيـق كـه مؤمن آل فرعون انگشتانش چلاق بود، و با دو دستش اشاره ميكرد و ميگفت : [اى مردم از رسولان خـدا پـيـروى كنيد] سپس امام بمن فرمود: چون ثلث آخر شب فرا رسيد، در آغاز آن وضو بـگـيـر و بـنـمـازيـكـه مـيـخـوانـى (نـمـاز شـب ) بـرخـيـز، و چـون در سـجـد دوم در ركـعـت اول بـاشـى ، در حـال سـجـده بگو. [اى على ، اى عظيم ، اى رحمن ، اى رحيم ، اى شنونده دعـاهـا، اى بـخـشـنـده خـيـرات ، بر محمد و آل محمد رحمت فرست و از خير دنيا و آخرت آنچه سزاوار بخشش ‍ تو است بما عطا كن ! و از شر دنيا و آخرت آنچه سزاوار بخشش تو است از مـن بـگـردان ، و ايـن درد را از مـن دور كن ـ و نام درد را ذكر كن ـ كه او مرا بخشم آورده و غـمـگـين ساخته ] و در دعا اصرار و پافشارى كن ، يونس گويد: بكوفه نرسيده بودم كه خدا همه آنها را از من دور كرد.

شرح :
مـرحـوم مـجـلسـى گـويـد: ذكـر مـؤمـن آل فـرعـون بـجـاى مـؤمـن آل ياسين ، از اشتباهات راويان و يا كاتبانست چنانكه در حديث (دوازدهم اين باب) گذشت ، و بـعـضى گفته اند فرعون نام هر گردنكش قلدريست كه در برابر حق ستيزه كند، مانند سنان كه در كلده با ابراهيم خليل ستيزه كرد و ريان بن وليد كه در مصر با جناب يويف ستيزه كرد، و وليد بن مصعب كه نيز در مصر با جناب موسى ستيزه كرد.
و مـحتمل است مؤمن آل ياسين ، همان مؤمن آل فرعون بوده كه تا آنزمان كه 1632 سالست زنده بوده است ، ولى اين احتمال مخالف اخبار و روايات بسيار است .