حدیث شماره 1

1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ بَكَّارِ بْنِ كَرْدَمٍ عَنِ الْمُفَضَّلِ عَنْ أَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ لِى يَا مُفَضَّلُ اسْمَعْ مَا أَقُولُ لَكَ وَ اعْلَمْ أَنَّهُ الْحَقُّ وَ افـْعـَلْهُ وَ أَخـْبِرْ بِهِ عِلْيَةَ إِخْوَانِكَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ وَ مَا عِلْيَةُ إِخْوَانِى قَالَ الرَّاغِبُونَ فِى قَضَاءِ حَوَائِجِ إِخْوَانِهِمْ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَ مَنْ قَضَى لِأَخِيهِ الْمُؤْمِنِ حَاجَةً قَضَى اللَّهُ عَزَّ وَ جـَلَّ لَهُ يـَوْمَ الْقـِيـَامـَةِ مـِائَةَ أَلْفِ حـَاجـَةٍ مـِنْ ذَلِكَ أَوَّلُهَا الْجَنَّةُ وَ مِنْ ذَلِكَ أَنْ يُدْخِلَ قَرَابَتَهُ وَ مَعَارِفَهُ وَ إِخْوَانَهُ الْجَنَّةَ بَعْدَ أَنْ لَا يَكُونُوا نُصَّاباً وَ كَانَ الْمُفَضَّلُ إِذَا سَأَلَ الْحَاجَةَ أَخاً مِنْ إِخْوَانِهِ قَالَ لَهُ أَ مَا تَشْتَهِى أَنْ تَكُونَ مِنْ عِلْيَةِ الْإِخْوَانِ
اصول كافى ج : 3 ص : 276 رواية : 1

ترجمه روايت شريفه :
فضل گويد: امام صادق (ع ) به من فرمود: اى مفضل ! آنچه به تو مى گويم بشنو و بدان كه حـق اسـت و انـجـام ده و بـه بـرادران بـزرگوارت خبر ده ، عرض كردم : برادر بزرگوارم كيانند؟ فرمود: كسانيكه در روا ساختن حوائج برادران خود رغبت دارند، سپس فرمود: هركس يك حاجت برادر مؤمن خود را روا كند، خداى عزوجل روز قيامت صدهزار حاجت او را روا كند، كه نـخـسـتين آن بهشت باشد و ديگرش اينكه خويشان و آشنايان و برادرانش را اگر ناصبى نـبـاشـد ببهشت برد، و رسم مفضل اين بود كه چون يكى از برادرانش درخواست حاجتى مى كرد، به او مى گفت : آيا نمى خواهى كه از برادران بزرگوار باشى ؟