حدیث شماره 24

24- وَ عـَنـْهُ عـَنْ عـَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ لِيَ ابْنَ عَمٍّ أَصِلُهُ فَيَقْطَعُنِي وَ أَصِلُهُ فَيَقْطَعُنِى حَتَّى لَقَدْ هَمَمْتُ لِقَطِيعَتِهِ إِيَّايَ أَنْ أَقْطَعَهُ أَ تَأْذَنُ لِى قَطْعَهُ قَالَ إِنَّكَ إِذَا وَصَلْتَهُ وَ قَطَعَكَ وَصَلَكُمَا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ جَمِيعاً وَ إِنْ قَطَعْتَهُ وَ قَطَعَكَ قَطَعَكُمَا اللَّهُ
اصول كافى ج : 3 ص : 227 رواية :24

ترجمه روايت شريفه :
عـبـدالله بن سنان گويد به امام صادق (ع ) عرض كردم : پسر عموئى دارم كه هرچه با او مـى پـيـونـدم از من مى برد، تا اينكه تصميم گرفتم كه اگر از من بريد، از او ببرم فـرمـود: اگـر تـو بـه او پـيـونـدى و او از تـو بـبـرد خـداى عزوجل شما را با هم بپيوندد، و اگر تو از او ببرى و او از تو ببرد خدا از هر دو ببرد.