حدیث شماره 8
8- عـَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قـَالَ مـَرَّ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ص عَلَى الْمُجَذَّمِينَ وَ هُوَ رَاكِبٌ حِمَارَهُ وَ هُمْ يَتَغَدَّوْنَ فَدَعَوْهُ إِلَى الْغـَدَاءِ فـَقـَالَ أَمـَا إِنِّى لَوْ لَا أَنِّى صـَائِمٌ لَفـَعـَلْتُ فـَلَمَّا صـَارَ إِلَى مـَنـْزِلِهِ أَمـَرَ بـِطَعَامٍ فَصُنِعَ وَ أَمَرَ أَنْ يَتَنَوَّقُوا فِيهِ ثُمَّ دَعَاهُمْ فَتَغَدَّوْا عِنْدَهُ وَ تَغَدَّى مَعَهُمْ
اصول كافى ج : 3 ص : 187 رواية : 8
ترجمه روايت شريفه :
امـام صـادق (ع ) فـرمـود: عـلى بـن الحـسين صلوات الله عليهما گذرش بر جذاميان افتاد، حـضـرت سـوار الاغـش بود و آنها صبحانه مى خوردند. امام را به صبحانه دعوت كردند، فـرمـود: اگـر روزه نـمـى داشـتـم مـى پـذيـرفتم ، و چون به منزلش رفت ، دستور فرمود غـذايـى لذيـذ و خـوب بـسـازند، سپس براى صبحانه از آنها دعوت كرد و خود هم با آنها صبحانه خورد.