حديث شماره 3

3- أَبـُو بـَكـْرٍ الْحـَبَّالُ عـَنْ مـُحـَمَّدِ بـْنِ عـِيـسَى الْقَطَّانِ الْمَدَائِنِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ حـَدَّثـَنـَا مـَسـْعـَدَةُ بـْنُ الْيـَسـَعِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع إِنِّي وَ اللَّهِ لَأُحـِبُّكَ فـَأَطـْرَقَ ثـُمَّ رَفـَعَ رَأْسـَهُ فـَقـَالَ صـَدَقْتَ يَا أَبَا بِشْرٍ سَلْ قَلْبَكَ عَمَّا لَكَ فِي قَلْبِي مِنْ حُبِّكَ فَقَدْ أَعْلَمَنِي قَلْبِي عَمَّا لِي فِي قَلْبِكَ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 470 رواية : 3

ترجمه :
3ـ مـسـعـدة بـن يسع گويد: به حضرت صادق (ع ) عرض كردم : به خدا سوگند من شما را دوسـت دارم حـضـرت سـر را پـائيـن انـداخت و سپس بلند كدر و فرمود: اى ابا بشير راست گـفـتـى ، از دلت بـپـرس از آن مـقـدار دوسـتـى كـه بـه مـن دارى ، و دل من از آن مقدار محبتى كه از من در دل تو هست مرا آگاه ساخت .