حديث شماره 22

22- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِيسَى وَ هـَارُونَ بـْنِ خـَارِجـَةَ قـَالَ سـَمـِعـْتُ أَبـَا عـَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ ارْحَمْنِي مِمَّا لَا طَاقَةَ لِي بِهِ وَ لَا صَبْرَ لِي عَلَيْهِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 378 رواية : 22

ترجمه :
22- هـارون بـن خـارجـه گـويـد: از حـضـرت صـادق (ع ) شنيدم كه (اين دعا را) مى خواند: (((ارحـمـنـى مـما لا طاقة لى به و لا صبر لى عليه ))) (يعنى (بار خدايا) بمن رحم كن از آنچه تاب آنرا ندارم و شكيبائى بر آن نتوانم ).