2- عـِدَّةٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِي جَمِيلَةَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي جـَعْفَرٍ ع قَالَ إِنَّ إِبْلِيسَ عَلَيْهِ لَعَائِنُ اللَّهِ يَبُثُّ جُنُودَ اللَّيْلِ مِنْ حَيْثُ تَغِيبُ الشَّمْسُ وَ تـَطـْلُعُ فـَأَكـْثـِرُوا ذِكـْرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي هَاتَيْنِ السَّاعَتَيْنِ وَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ إِبْلِيسَ وَ جُنُودِهِ وَ عَوِّذُوا صِغَارَكُمْ فِي تِلْكَ السَّاعَتَيْنِ فَإِنَّهُمَا سَاعَتَا غَفْلَةٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 291 رواية : 2

ترجمه :
2ـ حـضـرت بـاقـر (ع ) فـرمـود: هـمـانـا ابـليس كه لعنت هاى خداوند بر او بادلشكرهاى شـبـانـه خـود را از آنـجا كه خورشيد غروب كند و از آنجا كه بر آيد (باطراف ) پراكنده كند، پس در اين دو ساعت بسيار ذكر خدا گوئيد، و از شر ابليس و لشكريانش بخدا پناه بـريـد، و خـردسـالان خـود را در ايـن دو سـاعـت بـه خـدا بـسپاريد زيرا كه اين دو ساعت ، ساعتهاى غفلت است (كه مردمان در اين دو ساعت از ياد خدا بيرون روند).

شــرح :
مـجـلسـى (ره ) گـويـد: گـويـا در كـلام مـحـذوفـى اسـت و اصـل كـلام اينطور است : [يبث جنود الليل و جنود النهار حيث تطلع الشمس ] و بقرينه سـيـاق و روش كـلام در آن اهـمـال شـده ، و در برخى نسخه ها [جنوده ]بدون ذكر شب و روز است و آن ظاهرتر است .