حديث شماره 4

4- عـَلِيُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ حَرِيزٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَحَدِهِمَا ع قَالَ لَا يَكْتُبُ الْمـَلَكُ إِلَّا مـَا سـَمـِعَ وَ قـَالَ اللَّهُ عـَزَّ وَ جَلَّ وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِيفَةً فَلَا يَعْلَمُ ثَوَابَ ذَلِكَ الذِّكْرِ فِي نَفْسِ الرَّجُلِ غَيْرُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِعَظَمَتِهِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 262 رواية : 4

ترجمه :
4ـ زراره از يـكـى از دو امـام بـاقـر و يـا امـام صـادق عـليـه السـلام حـديث كند كه فرمود: فـرشته ننويسد جز آنچه را بشنود، و خداى عزوجل فرموده است : (((و ياد كن پروردگار خـويـش را در درون خـود بـزارى و تـرس ))) (سـوره اعـراف آيـه 205) پـس به جز خداى عزوجل ثواب اين ذكر را كه درون مرد باشد كسى نداند براى بزرگى آن ذكر.