بهائی‌ها میگن: «در جهانی که سایه‌ی شوم نفرت و جنگ، اونو احاطه کرده بود، پیامبر ما حکم به صلح و وحدت عالم انسانی داد، تا آموزه‌هاش، پایانی بر جنگ و خشونت باشه».

بهائی‌ها امروزه با توهین به شیعه‌ها مدعی میشن که شیعه، تنها مذهبیه که به پیروانش اجازه داده برای امور مهمی مثل حفظ جان یا غیره، عقیده‌شونو پنهان کنن.

هرچند تشکیلات بهائیت امروزه مدعی برخورد با برخی از بهائیان بخاطر عقیده بهائی می‌شود، اما حقیقت آنست که بهائیت باور نیست و تنها یک تشکیلات کاملاً سیاسی است.

کانال تبلیغی بهائیت مدعی شد عبدالبهاء بر این باور بود که نباید محبّت را ابزار تبلیغ کرد و در تبلیغ بهائیت نباید به ریاکاری متوسل شد. اما با نگاهی به متون و سابقه بهائیت درمی‌یابیم که پیشوایان بهائی از حسینعلی نوری گرفته تا عبدالبهاء و شوقی افندی، استفاده ابزاری از محبّت و کمک به دیگران را یکی از ابزارهای مهم تبلیغی بهائیت شمرده‌اند.

یکی از دلایلی که باعث شد بهائی‌ها دو مرتبه تبعید بشن، خشونتِ بی‌حد و حصری بود که هرروزه از خودشون بروز می‌دادن. خشونتی که با دو دسته شدن بابی‌ها به ازلی و بهائی، دوچندان شد.

فرهاد ثابتان سخنگوی تشکیلات جهانی بهائیت مدعی شد: متأسفانه تا اسم دین به میون میاد، مردم یاد جنگ و اختلاف یا حکومتِ قشرِ روحانی می‌افتن.

این درحالیه که فرقه ما، دین رو قُوّه و ابزاری برای اتحاد میدونه.