1- مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ ابْنِ بُكَيْرٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع فـِي قـَوْلِ اللَّهِ عـَزَّ وَ جَلَّ وَ م ا أَص ابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِم ا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ فَقَالَ هـُوَ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ قَالَ قُلْتُ لَيْسَ هَذَا أَرَدْتُ أَ رَأَيْتَ مَا أَصَابَ عَلِيّاً وَ أَشْبَاهَهُ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ ع مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً مِنْ غَيْرِ ذَنْبٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 186 رواية : 1

ترجمه :
1ـ ابـن بـكـيـر گـويـد: از حـضـرت صـادق (ع) از گـفـتـار خـداى عـزوجـل پـرسـيـدم (كـه فـرمايد) [و هر چه مصيبت بشما رسد بواسطه آن چيزى است كه خـودتـان كـرده ايـد] حـضرت (دنباله آيه را خواند و) فرمود: [و از بسيارى از گناهان بگذرد] (سوره شورى آيه 30) گويد: من عرض كردم : مقصودم دنباله آيه نبود (بلكه) بـفـرمـائيـد آنـچه به على عليه السلام و آنانكه مانند او بودند از خاندانش رسيد از همين باب بود؟ (يعنى آنها چه كرده بودند كه آنهمه مصيبت و بلا بدانها رسيد؟) فرمود: همانا رسولخدا (ص ) در هر روز بدون اينكه گناهى داشته باشد هفتاد بار استغفار مى كرد.

شــرح :
مـجـلسـى (ره) گـويـد: پـاسـخ حـضـرت بـه ايـنـكـه : [رسـول خـدا روزى هـفـتـاد بـار....] دو احـتـمـال دارد: اول اينكه چنانچه استعفار پيغمبر (ص ) براى ريختن گناهى نبود بلكه براى بالا بردن درجـه اش بـوده اسـت ، هـمـچـنـيـن گـرفـتـارى و مصيبتهائى كه به على (عليه السلام ) و خـانـدانـش رسـيـده كـفـاره گـنـاهـان نـبـوده بـلكـه بـراى بالا رفتن درجات آنها و بسيارى ثـوابـشـان بوده .
دوم : اينكه مقصود اين است كه استغفار پيغمبر (ص) براى ترك اولى يا عدول از عبادت افضل بادنى و امثال اينها بوده است و ابتلاء آنها هم بهمين خاطر بوده ، ولى معناى اول روشن تر است چنانچه خبر بعدى بآن دلالت كند.