2- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قـَالَ رَسـُولُ اللَّهِ ص مـَنْ تـَابَ قـَبْلَ مَوْتِهِ بِسَنَةٍ قَبِلَ اللَّهُ تَوْبَتَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ السَّنَةَ لَكـَثـِيـرَةٌ مَنْ تَابَ قَبْلَ مَوْتِهِ بِشَهْرٍ قَبِلَ اللَّهُ تَوْبَتَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الشَّهْرَ لَكَثِيرٌ مَنْ تـَابَ قـَبـْلَ مـَوْتـِهِ بـِجُمْعَةٍ قَبِلَ اللَّهُ تَوْبَتَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْجُمْعَةَ لَكَثِيرٌ مَنْ تَابَ قَبْلَ مـَوْتـِهِ بـِيَوْمٍ قَبِلَ اللَّهُ تَوْبَتَهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ يَوْماً لَكَثِيرٌ مَنْ تَابَ قَبْلَ أَنْ يُعَايِنَ قَبِلَ اللَّهُ تَوْبَتَهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 174 رواية : 2

ترجمه :
2ـ حـضـرت صـادق (ع ) فـرمـود: رسـولخـدا (ص ) فـرمـوده اسـت : هـر كـه يـك سـال پـيـش از مـرگـش تـوبـه كـنـد خـداونـد تـوبـه اش را بـپـذيـرد سـپـس فـرمـود: يكسال هر آينه زياد است هر كه يكماه پيش از مرگش توبه كند خدا توبه اش را بپذيرد، سـپـس ‍ فرمود يكماه زياد است ، هر كه يكهفته پيش از مرگش توبه كند خدا توبه اش را بـپـذيـرد، سـپـس فـرمـود: يـك هفته زياد است هر كه يك روز پيش از مرگش توبه كند خدا تـوبـه اش را بـپـذيـرد، سـپـس فـرمود: يك روز زياد است هر كه پيش از ديدار مرگ (ملك الموت ) توبه كند خدا توبه اش را بپذيرد.

شــرح :
مـجـلسـى (ره ) از شـيـخ بـهـائى در اربـعـين نقل كند گفته است : مقصود بپذيرفتن توبه سـاقـط كـردن عـقـابـى اسـت كـه بـر اين گناهى كه از آن توبه كرده مترتب شده بود و سـقـوط عـقـاب بـسـبـب تـوبـه از چـيـزهـائى اسـت كـه مـورد اتـفـاق اهـل اسـلام است ، و خلافى كه هست در اين است كه آيا پذيرش توبه بر خدا لازم است كه اگر بعد از توبه عقاب كند ستم باشد، يا آن تفضلى است كه خداوند از جهت كرم و رحمت بـبندگانش فرموده ؟ معتزله باولى قائل شده اند و آنرا بر خدا لازم دانند، و اشاعره به دوم قائل شده اند و شيخ طوسى (ره ) در كتاب اقتصاد و علامه (ره ) در برخى از كتابهاى كلامى خود همين قول را اختيار فرموده اند، و محقق طوسى در كتاب تجريد توقف كرده است ، و آنچه شيخ طوسى و علامه اختيار كرده اند همان ظاهر است .