4- حـُمـَيـْدُ بـْنُ زِيَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ زَيْدٍ الشَّحَّامِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كُلِّ يَوْمٍ سَبْعِينَ مَرَّةً فـَقـُلْتُ أَ كـَانَ يـَقُولُ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ قَالَ لَا وَ لَكِنْ كَانَ يَقُولُ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ قـُلْتُ إِنَّ رَسـُولَ اللَّهِ ص كـَانَ يـَتـُوبُ وَ لَا يَعُودُ وَ نَحْنُ نَتُوبُ وَ نَعُودُ فَقَالَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 171 رواية : 4

ترجمه :
4- زيـد شـحـام از حـضـرت صـادق (ع ) حـديـث كـنـد كـه فـرمـود: رسـول خـدا (ص ) روزى هـفـتـاد بـار بـدرگـاه خـداى عـزوجل توبه ميكرد، من عرضكردم : مى فرمود: [استغفر اللّه و اتوب اليه]؟ فرمود: نه ، ولى مى فرمود: [اتوب الى الله] عـرضكردم : رسول خدا (ص ) توبه مى كرد (با اينكه ) باز نمى گشت و ما توبه كنيم و باز گرديم ؟ فرمود: خدا يار است .

توضيح :
مـجـلسـى (ره ) گـويـد: استغفار آنحضرت و ساير ائمه عليهم السلام بخاطر گناه نبوده اسـت زيـرا امـامـيه اتفاق دارند كه آنان معصومند، اربلى در كتاب كشف الغمه گويد: انبياء چـون دلهـاشـان مـسـتـغـرق ذكـر خـدا (و يـاد او) اسـت و مـتـوجـه كـمـال و مـحـو جلال اويند و هر نوع اشتغال بخوردنى و نوشيدنى و زناشوئى از مباحات تـيـرگـى در دل آنـهـا آورد و آنـرا بـر خـود روا نـدانـنـد و از آن حـال بـسـوى خـدا اسـتـغـفـار و تـوبـه كـنـنـد زيـرا هـمـان اشـتـغـال كـوچـك و مـباح را براى خود خطا و گناه دانند و از آن توبه كنند. (مترجم گويد: وجوه ديگرى نيز درباره استغفار معصومين عليهم السلام گفته اند كه ما بعضى از آنرا در پاورقى كشف الغمه ج 3 ص 44 بيان نموده ايم ).