حديث شماره 7
7- أَبُو عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ عـَنْ أَبـِي بـَصـِيـرٍ عـَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِذ ا مَسَّهُمْ ط ائِفٌ مـِنَ الشَّيـْط انِ تـَذَكَّرُوا فَإِذ ا هُمْ مُبْصِرُونَ قَالَ هُوَ الْعَبْدُ يَهُمُّ بِالذَّنْبِ ثُمَّ يَتَذَكَّرُ فَيُمْسِكُ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَذَكَّرُوا فَإِذ ا هُمْ مُبْصِرُونَ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 167 رواية : 7
ترجمه :
7- ابـو بـصـيـر گـويـد: از حـضـرت صـادق (ع ) از تـفـسـيـر گـفـتـار خـداى عـزوجل پرسيدم (كه فرمايد: همانا آنانكه پرهيزكارى كردند) [هرگاه شيطان رهگذرى خـود را بـدانـهـا سـايـد يـادآور شـونـد و بـناگاه بينا شوند] (سوره اعراف آيه 201) فـرمـود: او بـنـده اى اسـت كـه آهـنگ گناه كند سپس ياد آور از خدا شود و خوددارى كند، پس اينست گفتارش (كه فرمايد): [يادآور شوند و بناگاه بينا شوند].