5- عـَلِيُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِيـمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِي عُمَيْرٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا رَفَعَهُ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَعْطَى التَّائِبِينَ ثَلَاثَ خِصَالٍ لَوْ أَعْطَى خَصْلَةً مِنْهَا جَمِيعَ أَهْلِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ لَنـَجـَوْا بـِهـَا قـَوْلُهُ عـَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ اللّ هَ يُحِبُّ التَّوّ ابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ فَمَنْ أَحَبَّهُ اللَّهُ لَمْ يُعَذِّبْهُ وَ قَوْلُهُ الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ... وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّن ا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً فَاغْفِرْ لِلَّذِينَ ت ابُوا وَ اتَّبـَعـُوا سـَبـِيـلَكَ وَ قِهِمْ عَذ ابَ الْجَحِيمِ رَبَّن ا وَ أَدْخِلْهُمْ جَنّ اتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدْتَهُمْ وَ مَنْ صـَلَحَ مـِنْ آب ائِهـِمْ وَ أَزْو اجِهِمْ وَ ذُرِّيّ اتِهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ وَ قِهِمُ السَّيِّئ اتِ وَ مـَنْ تـَقِ السَّيِّئ اتِ يـَوْمـَئِذٍ فـَقـَدْ رَحـِمـْتَهُ وَ ذ لِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ وَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ الَّذِيـنَ ل ا يَدْعُونَ مَعَ اللّهِ إِل هاً آخَرَ وَ ل ا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّ هُ إِلّ ا بِالْحَقِّ وَ ل ا يـَزْنـُونَ وَ مـَنْ يـَفْعَلْ ذ لِكَ يَلْقَ أَث اماً يُض اعَفْ لَهُ الْعَذ ابُ يَوْمَ الْقِي امَةِ وَ يَخْلُدْ فـِيـهِ مـُه انـاً إِلّ ا مـَنْ ت ابَ وَ آمـَنَ وَ عـَمـِلَ عـَمـَلًا ص الِحـاً فَأُوْل ئِكَ يُبَدِّلُ اللّ هُ سَيِّئ اتِهِمْ حَسَن اتٍ وَ ك انَ اللّ هُ غَفُوراً رَحِيماً
اصول كافى جلد 4 صفحه : 165 رواية : 5

ترجمه :
5- ابـن ابـى عـمـيـر از بـرخـى از اصـحـاب در حديثى مرفوع (كه سندش بمعصوم عليه السلام رسد) حديث كرده كه فرمود: خداى عزوجل بتوبه كنندگان سه خصلت داده است كه اگر يكى از آنها را بتمامى اهل آسمانها و زمين بدهد بسبب آن همگى نجات يابند.
(يـكـى ايـن بـشارت و نويدى است كه به آنان داده در) گفتارش : [همانا خداوند دوست دارد تـوبـه كـنـندگان را و دوست دارد پاكيزگى جويان را] (سوره بقره آيه 222) پس هر كه خدا او را دوست دارد عذابش نكند.
(ديـگـر) گـفـتـار اوسـت (كـه فرمايد:) [آنكسانيكه برادرند عرش را و آنانكه گردآنند، تـسـبـيـح گـويـنـد بـسـتايش پروردگار خويش و ايمان آورند بدو و آمرزش خواهند براى آنـانـكـه ايـمـان آوردنـد، پروردگارا فرا گرفتى همه چيز را برحمت و دانش پس بيامرز آنـانـكـه تـوبـه كـردنـد و پـيـروى كـردنـد راه تـو را، و آنـها را از عذاب دوزخ باز دار. پروردگارا و در آور ايشانرا ببهشتهاى جاودانى كه نويد دادى بايشان و هر كه شايسته بـاشـد از پـدرانشان و همسرانشان و فرزندانشان زيرا كه توئى همانا عزيز و حكيم . و دور سـاز ايـشـان را از بـديـهـا و آنـرا كـه از بـديـها دور ساختى در آنروز همانا باو مهر ورزيدى و اين است آن رستگارى بزرگ ] (سوره مؤ من آيه هاى 7 و 8 و 9).
و ديـگر گفتار او عزوجل است : [و آنانكه نخوانند با خدا معبود ديگرى ، و نكشند تنى را كه حرام كرد خدا جز بحق ، و زنا نكنند و هر كه چنين كند گرفتار كيفر شود. افزوده شود بـراى او عذاب در روز قيامت و جاودان ماند در آن سرا فكنده . مگر آنكه توبه كند و ايمان آرد و كـردار شـايـسـتـه كـنـد پـس آنـانـنـد كـه خـداونـد تـبـديـل كـنـد بديهايشان را بخوبيها و خدا آمرزنده و مهربان است] (سوره فرقان آيه هاى 68 و 69 و 70).

شــرح :
سـه خـصـلتـى كـه حـضـرت فـرمـود و از ايـن آيـات اسـتـفـاده شـود (اول) ايـنـكـه خداوند آنها را دوست دارد. (دوم ) اينكه فرشتگان براى آنان آمرزش خواهند. (سوم ) اينكه خداى عزوجل بآنها نويد امن و رحمت داده است .