1- عـَلِيُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِيـمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّوْفَلِيِّ عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص سِبَابُ الْمُؤْمِنِ كَالْمُشْرِفِ عَلَى الْهَلَكَةِ
اصول كافى جلد 4 صفحه :63 رواية :1

ترجمه :
از امام صادق عليه السلام روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: دشنام گوى مومن مانند كسى است كه در پرتگاه هلاكت است .

شــرح :
در لفـظ [سـبـاب ]و [مـشـرف ]مـجـلسـى (ره ) دو احـتـمـال ذكـر كـرده يـكى [سباب ]بكسر سين كه مصدر و بمعناى دشنام گوئى است و [مـشـرف ]بـكـسـر راء كه اسم فاعل و بمعناى كسيكه در پرتگاه هلاكت قرار گيرد، و ديـگرى [سباب ]بفتح سين و تشديد باء كه صيغه مبالغه و بمعناى بسيار دشنامگو و [مـشـرف ]بـفـتـح راء كه مصدر ميمى و به معناى پرت شدن است . سپس درباره خود دشنام گويد: دشنام بحسب لغت شامل قذف يعنى نسبت بزنا و زنازادگى هم ميشود، و بعيد نيست بيشتر اين اخبار نيز شامل آن گردد، ولى در اصطلاح فقهاء آنستكه قذف نباشد مانند ايـنـكـه بـگـويـد: اى شـرابـخـوار، اى مـلعـون ، اى سـگ ، اى خـوك ،... و امثال اينها كه متضمن استخفاف و توهين باشد.