حديث شماره 2

2- عـَنـْهُ عـَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ أَبِى عُمَيْرٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ عَنْ أَبِى عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ قـَالَ رَسـُولُ اللَّهِ ص مـَنْ أَذَاعَ فـَاحـِشَةً كَانَ كَمُبْتَدِئِهَا وَ مَنْ عَيَّرَ مُؤْمِناً بِشَيْءٍ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يَرْكَبَهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه :59 رواية :2

ترجمه :
حـضـرت صـادق عليه السلام فرمود: رسول خدا صلى الله و آله و سلم فرموده است : هر كـه كـار زشـتـى را فـاش كـنـد چون كسى است كه آن را انجام داده ، و هر كه مؤ منى را به چيزى سرزنش كند نميرد تا مرتكب آن شود.