حدیث شماره 2
2- عـَنـْهُ عـَنِ ابـْنِ مـَحـْبُوبٍ قَالَ كَتَبَ مَعِى بَعْضُ أَصْحَابِنَا إِلَى أَبِى الْحَسَنِ ع يَسْأَلُهُ عَنِ الْكـَبَائِرِ كَمْ هِيَ وَ مَا هِيَ فَكَتَبَ الْكَبَائِرُ مَنِ اجْتَنَبَ مَا وَعَدَ اللَّهُ عَلَيْهِ النَّارَ كَفَّرَ عَنْهُ سـَيِّئَاتـِهِ إِذَا كـَانَ مـُؤْمِناً وَ السَّبْعُ الْمُوجِبَاتُ قَتْلُ النَّفْسِ الْحَرَامِ وَ عُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَ أَكـْلُ الرِّبـَا وَ التَّعـَرُّبُ بَعْدَ الْهِجْرَةِ وَ قَذْفُ الْمُحْصَنَاتِ وَ أَكْلُ مَالِ الْيَتِيمِ وَ الْفِرَارُ مِنَ الزَّحْفِ
اصول كافى ج : 3 ص : 379 رواية :2
ترجمه روايت شريفه :
ابن محبوب گويد: يكى از اصحاب نامه اى نوشت و بمن داد كه بحضرت ابوالحسن عليه السـلام دهـم ، در آن نـامـه پرسيده بود: كبائر چند تاست و چيست ؟ حضرت نوشت : كبائر كـسـى كـه از آنچه خدا بر آن بدوزخ تهديد كرده دورى كند، كردارهاى بدش پوشيده مى شـود، اگـر مـؤمـن بـاشـد، و هـفـت گـنـاهـيـكـه مـوجب دوزخ ميشود:
1ـ آدمكشى حرام (نه كشتن قـاتـل و مـهـاجـم و مـانـنـد آن)
2ـ نـافـرمـانـى پدر و مادر (بدرجه ايكه عاق آنها شود)
3ـ ربـاخـوارى
4ـ تـعـرب بـعـد از هـجـرت .
5ـ مـتـهـم سـاخـتـن زنان پارسا بزنا.
6ـ خوردن مال يتيم .
7ـ فرار از جهاد.
شرح :
تـعـرب بـعـد از هـجـرت در صـدر اسـلام نسبت بكسانى بوده كه از مكه و آباديهاى ديـگـر كـفـر نـشين مدينه و مركز اسلام هجرت نموده بودند، برگشتن آنها يا مسلمين ديگر بـبـلاد كـفـر تـعـرب بـعد از هجرت ميگفتند و يكى از گناهان كبيره و بمنزله اتداد بوده ، ولى در اعـصـار ائمـه عـليـهـم السـلام و دوران عيبت تعرب اينستكه : مسلمانى در بلاد كفر بـوده و در آنـجـا از اظـهـار اسـلام و تـعـليـم احـكام ممنوع و معذور باشد اقامت او در آنجا از گـنـاهـان كـبـيـره اسـت ، و بـرخـى ازعـلمـاء تـعـرب را تـعـمـيـم داده و حـتـى شامل كس دانسته اند كه مشغول تحصيل علمى شود و سپس ترك آن كند.