23- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ غَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سـَعـِيـدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ قَالَ سَأَلْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النّاسُ أُمَّةً واحِدَةً قَالَ عَنَى بِذَلِكَ أُمَّةَ مُحَمَّدٍ ص أَنْ يَكُونُوا عَلَى دِينٍ وَاحِدٍ كُفَّاراً كُلَّهُمْ لَجَعَلْنا لِمَنْ يَكْفُرُ بِالرَّحْمنِ لِبُيُوتِهِمْ سُقُفاً مِنْ فِضَّةٍ وَ لَوْ فَعَلَ اللَّهُ ذَلِكَ بِأُمَّةِ مُحَمَّدٍ ص لَحَزِنَ الْمُؤْمِنُونَ وَ غَمَّهُمْ ذَلِكَ وَ لَمْ يُنَاكِحُوهُمْ وَ لَمْ يُوَارِثُوهُمْ
اصول كافى ج : 3 ص : 365 رواية :23

ترجمه روايت شريفه :
سـعـيـد بـن مـسـيـب گـويـد: از عـلى بـن الحـسـيـن عـليـهـمـا السـلام از تـفـسـيـر قـول خـداى عـزوجـل : [اگـر نبود كه مردم يك امت مى شوند] پرسيدم ، فرمود: مقصود از ايـن آيـه امـت مـحـمـد صـلى الله عـليـه و آله اسـت كه (اگر نبود كه ) همه كافر مى شدند [براى آنهائيكه به خداى رحمن كافر مى شدند. سقفى از نقره براى خانه هايشان قرار مـى داديـم ، 33 سـوره 43] و اگـر خـدا ايـن كار را با امت محمد صلى الله عليه و آله مى نـمـود، مـؤمنين اندوهگين شده و اين عمل آنها را غمناك مى ساخت و ديگران با آنها زناشوئى نمى كردند و از يكديكر ارث نمى بردند.

شرح :
مرحوم مجلسى گويد: مراد به [ناس ] امت محمد صلى الله عليه و آله است بعد از وفـات آنـحـضرت به قرينه صيغه مضارع در [يكون و يكفر] و مراد به كافران به رحـمـان امـامـت و مـخـالفـين شيعه مى باشند و حاصل اين است كه : اگر مؤمنين حقيقى كافر نـمـى شـدنـد يـا غـمـنـاك و دل شـكـسـتـه نمى گشتند و شيطان بر آنها مسلط نمى شد، همه مـخـالفـين و منكرين امامت را ثروتمند و بى نياز مى نموديم و مؤمنين در نهايت فقر و نياز بسر مى بردند و نيز اگر چنان مى شد مخالفين با مؤمنين تناكح و از ازدواج نمى كردند و در نـتـيـجـه نـسـل آنها قطع مى شد، و امت محمد صلى الله عليه و آله همه منافق و مخالف باقى مى ماندند، از اين رو برخى از مؤمنين را فقير و برخى را ثروتمند ساخت و همچنين نسبت به مخالفين ومنكرين امامت .