حدیث شماره 5
5- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحـْيَى عَنِ الْعَمْرَكِيِّ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ ع قَالَ مَنْ قـَبَّلَ لِلرَّحـِمِ ذَا قـَرَابَةٍ فَلَيْسَ عَلَيْهِ شَيْءٌ وَ قُبْلَةُ الْأَخِ عَلَى الْخَدِّ وَ قُبْلَةُ الْإِمَامِ بَيْنَ عَيْنَيْهِ
اصول كافى ج : 3 ص : 267 رواية : 5
ترجمه روايت شريفه :
حـضـرت ابـوالحـسـن عـليه السلام فرمود: هر كه بخاطر خويشاوندى فاميلش را ببوسد بـاكى بر او نيست (زيرا از نظر شهوت و غرض باطلى در ميان نيست) و بوسيدن برادر (نـسـبـى يـا ايـمانى) بر گونه او و بوسيدن امام بر ميان دو چشم اوست (يعنى شايسته است كه گونه برادر و ميان دو چشم امام را بوسيد).