حدیث شماره 3

3- ابـْنُ فـَضَّالٍ عـَنْ عَلِيِّ بْنِ عُقْبَةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ السَّمَيْدَعِ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَعْيَنَ الْجُهَنِيِّ عَنْ أَبـِي جـَعـْفـَرٍ ع قـَالَ إِنَّ الْمُؤْمِنَيْنِ إِذَا الْتَقَيَا فَتَصَافَحَا أَدْخَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَدَهُ بَيْنَ أَيـْدِيـهـِمـَا وَ أَقـْبـَلَ بـِوَجـْهِهِ عَلَى أَشَدِّهِمَا حُبّاً لِصَاحِبِهِ فَإِذَا أَقْبَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِوَجْهِهِ عَلَيْهِمَا تَحَاتَّتْ عَنْهُمَا الذُّنُوبُ كَمَا يَتَحَاتُّ الْوَرَقُ مِنَ الشَّجَرِ
اصول كافى ج : 3 ص : 259 رواية :3

ترجمه روايت شريفه :
و فـرمـود: چـون دو مـؤمـن بـهـم بـرخـورنـد و مـصـاحـفـه كـنـنـد، خـداى عزوجل دستش را ميان دست آنها در آورد و بآنكه رفيقش را بيشتر دوست دارد، رو آورد. و چون خـداى عـزوجـل بـه هـر دو نـفر متوجه شود (در صورتيكه هر دو يكديگر را بيك اندازه دوست داشته باشند) گناهان آنها مانند برگ درخت بريزد