حدیث شماره 2

2- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِينٍ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ عـَنْ أَبـِى حـَمـْزَةَ عـَنْ أَبِى جَعْفَرٍ ع قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِزَّتِى وَ جَلَالِى وَ عَظَمَتِى وَ بـَهَائِى وَ عُلُوِّ ارْتِفَاعِى لَا يُؤْثِرُ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ هَوَايَ عَلَى هَوَاهُ فِي شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا إِلَّا جـَعـَلْتُ غـِنَاهُ فِي نَفْسِهِ وَ هِمَّتَهُ فِي آخِرَتِهِ وَ ضَمَّنْتُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ رِزْقَهُ وَ كُنْتُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَةِ كُلِّ تَاجِرٍ
اصول كافى ج : 3 ص : 206 رواية :2

ترجمه روايت شريفه :
امـام بـاقـر (ع ) فـرمـود: خـداى عـزوجـل فـرمـايـد: بـه عـزت و جـلال و شـرف و بـلندى مقامم سوگند كه : هيچ بنده مؤ منى خواست مرا برخواست خود، در يـكى از امور دنيا بر نگزيند، جز آنكه بى نيازش را در وجود خودش قرار دهم و همتش ‍ را مـتـوجـه آخـرت سـازم و آسـمـانـهـا و زمـين را عهده دار روزيش گردانم ، و خودم برايش پس تجارت هر تاجرى باشم .