3- عـَنـْهُ عـَنِ الْحـَسـَنِ بـْنِ مـَحْبُوبٍ عَنْ أَبِى عَلِيٍّ الْجَوَّانِيِّ قَالَ شَهِدْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع وَ هُوَ يَقُولُ لِمَوْلًى لَهُ يُقَالُ لَهُ سَالِمٌ وَ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى شَفَتَيْهِ وَ قَالَ يَا سَالِمُ احْفَظْ لِسَانَكَ تَسْلَمْ وَ لَا تَحْمِلِ النَّاسَ عَلَى رِقَابِنَا
اصول كافى ج : 3 ص : 175 رواية :3

ترجمه روايت شريفه :
ابـو عـلى جـوانى گويد: امام صادق (ع ) را ديدم انگشت بالاى لبهاى شريفش گذاشته و به غلامش سالم ميفرمايد: اى سالم زبانت را نگه دار تا سالم بمانى و مردم را بر دوش ما سوار مكن (يعنى از فضائل و مناقب ما آنچه خلاف تقيه است به مردم مگو تا بر ما نشورند).