حدیث شماره 12
12- عـِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مِهْرَانَ عَنْ سَيْفِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنْ أَبِى بَصِيرٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِى عَبْدِ اللَّهِ ع هَلْ لِلشُّكْرِ حَدٌّ إِذَا فَعَلَهُ الْعَبْدُ كَانَ شَاكِراً قَالَ نَعَمْ قُلْتُ مَا هُوَ قَالَ يَحْمَدُ اللَّهَ عَلَى كُلِّ نِعْمَةٍ عَلَيْهِ فِى أَهْلٍ وَ مَالٍ وَ إِنْ كَانَ فِيمَا أَنْعَمَ عـَلَيـْهِ فـِى مـَالِهِ حـَقٌّ أَدَّاهُ وَ مـِنـْهُ قـَوْلُهُ جـَلَّ وَ عـَزَّ سـُبـْحانَ الَّذِى سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَ مِنْهُ قَوْلُهُ تَعَالَى رَبِّ أَنْزِلْنِى مُنْزَلًا مُبارَكاً وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ وَ قَوْلُهُ رَبِّ أَدْخِلْنِى مُدْخَلَ صِدْقٍ وَ أَخْرِجْنِى مُخْرَجَ صِدْقٍ وَ اجْعَلْ لِى مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً
اصول كافى ج : 3 ص : 151 رواية :12
ترجمه روايت شريفه :
ابو بصير گويد: به امام صادق (ع ) عرض كردم : آيا براى شكر حدى است كه چون بنده انـجـام دهـد، شاكر محسوب شود؟ فرمود: آرى ، عرض كردم : كدامست ؟ فرمود: خدا را بر هر نـعمتى كه نسبت به خانواده و مال او داده سپاس ميگويد، و اگر براى خدا در نعمتى كه نسبت بـه مـال او داده حـقـى بـاشـد بـپـردازد، و از ايـن بـابـسـت قـول خـداى عـزوجـل و عـز: [منزه باد خدائى كه اين (مركوب ) را مسخره ما كرد كه ماتاب آنـرا نـداشـتـيـم ، 13 سـوره 43] و از ايـن بـابـسـت قـول خـداي تـعـالى : [پـروردگـار! مـرا بـه مـنـزلى مـبـارك فـرود آر كـه تـو بـهـتـريـن منزل دهانى 29 سوره 23] و قول خداي تعالى : [پروردگارا! مرا درون بردنى نيك برون بـر بـرون بـردنـى نـيـك ، و بـراى مـن از نـزد خـويـش دليل و تسلطى نصرت آور مقرر دارد، 80 سوره 17].