حدیث شماره 6
6- مَيْدُ بْنُ زِيَادٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ عَنْ وُهَيْبِ بْنِ حَفْصٍ عَنْ أَبِى بَصِيرٍ عَنْ أَبـِى جـَعـْفَرٍ ع قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص عِنْدَ عَائِشَةَ لَيْلَتَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تـُتـْعـِبُ نـَفـْسَكَ وَ قَدْ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ مَا تَأَخَّرَ فَقَالَ يَا عَائِشَةُ أَ لَا أَكـُونُ عَبْداً شَكُوراً قَالَ وَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص يَقُومُ عَلَى أَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى طه ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى
اصول كافى ج : 3 ص : 149 رواية :6
ترجمه روايت شريفه :
امـام صادق (ع ) فرمود: رسول خدا (ص ) نزد عايشه بود، شبى كه نوبت او بود، پيغمبر (ص ) گـفـت : اى رسـول خـدا! چـرا خودت را برنج مياندازى ، با آنكه خدا گناه گذشته و آينده ترا آمرزيده است ؟ فرمود: اين عايشه : آيا من بنده سپاسگزارى خدا نباشم ؟
و گـفـت : رسـول خـدا (ص ) روى انـگـشـتـهـاى پـايـش مـي ايستاد تا خداى سبحانه و تعالى نازل فرمود: [ طه ما قرآن را بر تو نازل نكرديم كه برنج افتى ].