حدیث شماره 4
عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ الْجَهْمِ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبـِى بـَصـِيـرٍ عـَنْ أَبـِى عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ مَرَّ بِى أَبِى وَ أَنَا بِالطَّوَافِ وَ أَنَا حَدَثٌ وَ قَدِ اجـْتـَهَدْتُ فِى الْعِبَادَةِ فَرَآنِى وَ أَنَا أَتَصَابُّ عَرَقاً فَقَالَ لِى يَا جَعْفَرُ يَا بُنَيَّ إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ عَبْداً أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ وَ رَضِيَ عَنْهُ بِالْيَسِيرِ
اصول كافى ج : 3 ص : 138 رواية :4
ترجمه روايت شريفه :
امـام صـادق (ع ) فـرمـود: مـن در طـواف بـودم كـه پدرم بر من گذشت ، من جوان بودم و در عبادت كوشا پدرم مرا ديد كه عرق از من سرازير است به من فرمود اى جعفر اى پسر جان ! هـمـانـا چـون خـدا بـنـده اى را دوسـت دارد، او را بـه بـهـشـت در آورد و بـا عمل اندك از او راضى شود.
شرح :
مـجـلسـى (ره ) گويد: چون خدا بنده ئى را بسبب عقايد و اخلاق نيك و رعايت شرايط عـمـل كـه يـكـى از آنـهـا تـقـوى اسـت دوسـت دارداو را بـه بـهـشـت بـبـرد، و حـاصـل اخـبـارى كـه در ايـن بـاب رسـيـده ايـن اسـت كـه : سـعـى و كـوشـش در كـيـفـيـت عـمـل بـهـتـر ازسـعـى در كـمـيـت آن است و سعى در تصحيح عقايد و اخلاق مهمتر از سعى در بسيارى عمل است .