موسى در واپسين روزهاى عمر خود الواح مقدس را، كه احكام خدا بر آن نوشته شده بود، همراه زره خود و يادگاريهاى ديگر در آن نهاد و به وصى خويش يوشع بن نون سپرد، و بدين ترتيب اهميت اين صندوق در نظر بنى اسرائيل بيشتر شد ، ولذا در جنگهايى كه ميان آنان و دشمنان رخ مى داد آن را با خود حمل مى كردند و از اين طريق بر دشمن پيروز مى گشتند، و تا زمانى كه اين صندوق خاطره انگيز، با اين محتويات مقدس در ميانشان بود با سربلندى زندگى مى كردند، ولى متأسفانه بر اثر ضعف دينى دشمنان بر آنان چيره شدند و اين صندوق را برگرفتند.

پس از مدتى خدا طالوت را به عنوان فرمانده لشكر براى بنى اسرائيل برگزيد، و پيامبر آنان خاطر نشان كرد و گفت نشانه فرماندهى او از جانب خدا اين است كه صندوقى را كه مايه آرامش شما بود، در صورت شركت در نبرد ، به شما باز مى گرداند:
(وَقالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَة مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التّابُوت فِيهِ سَكينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَبَقِيّةٌ مِمّا تَرَكَ آل مُوسى وَآل هارُونَ تَحْمِلُهُ المَلائِكة انّ فى ذلِكَ لآية لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنين) .(1)
«وپيامبرشان به آنان گفت: در حقيقت نشانه فرمانروايى او اين است كه صندوقى به سوى شما مى آورد كه در آن صندوق ]عهد [آرامش خاطرى از جانب پروردگارتان است، و باقيمانده اى است از آنچه خاندان موسى و خاندان هارون برجاى نهاده اند در حالى كه فرشتگان آن را]صندوق[ حمل مى كنند به سوى خواهد آمد و مسلماً اگر مؤمن باشيد، در اين رويداد براى شما نشانه اى است.

قرآن در اينجا تبرك بنى اسرائيل با اين صندوق را از زبان پيامبرش نقل مى كند و در شرافت آن همين بس كه حاملان آن را فرشتگان مى داند، و اگر چنين كارى بر خلاف اصول توحيد بود پيامبرشان آن را به عنوان يك خبر مسرت آميز به آنان بازگو نمى كرد.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
1 . بقره/218.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------