5- عـَنـْهُ عـَنْ عـُثـْمـَانَ بـْنِ عـِيسَى عَنْ سَمَاعَةَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عَنِ الرَّجُلِ يَبْدَأُ بِالرَّجُلِ فِي الْكِتَابِ قَالَ لَا بَأْسَ بِهِ ذَلِكَ مِنَ الْفَضْلِ يَبْدَأُ الرَّجُلُ بِأَخِيهِ يُكْرِمُهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 499 رواية : 5

ترجمه :
5ـ سـمـاعـه گـويـد: از حـضـرت صادق (ع ) از اينكه مردى نام مرد ديگرى را (كه برايش نـامـه مـى نـويـسـد، يـارمـدرى ديـگرى كه نامش را بخاطر كارى ذكر مى كند و ظاهر معناى اول اسـت )، در نـامـه پـيـش مـى انـدازد؟ فـرمـود: بـاكـى نـيـسـت ايـن فضل و احسانى است ، نامش را پيش مى اندازد و بدينوسيله او را اكرام كند (و اگر گرامى شمرد).