حديث شماره 1
1- عـِدَّةٌ مـِنْ أَصـْحـَابـِنـَا عـَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مـَيـْمـُونٍ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ كَانَ عِنْدَهُ قَوْمٌ يُحَدِّثُهُمْ إِذْ ذَكَرَ رَجُلٌ مِنْهُمْ رَجُلًا فـَوَقـَعَ فـِيـهِ وَ شـَكـَاهُ فـَقـَالَ لَهُ أَبـُو عـَبـْدِ اللَّهِ ع وَ أَنَّى لَكَ بِأَخِيكَ كُلِّهِ وَ أَيُّ الرِّجَالِ الْمُهَذَّبُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 468 رواية : 1
ترجمه :
1ـ ثـعـلبـة بـن مـيـمـون از مـردى كـه نامش را برده حديث كند كه گفت : مردمى نزد حضرت صـادق عـليه السلام بودند و حضرت براى آنها حديث ميكرد، در اين ميان مردى از آنها نام مـردى را بـه بـدى يـاد كـرد و گـله او را بـه حـضـرت صادق عليه السلام نمود، حضرت به او فرمود: كجا برايت برادرى تمام عيار بدست آيد، و كدام مردى است كه مهذب و پاك از همه عيوب باشد.