19- الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ وَ عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ جَمِيعاً عَنْ بَكْرِ بـْنِ مُحَمَّدٍ الْأَزْدِيِّ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فِي الْعُوذَةِ قَالَ تَأْخُذُ قُلَّةً جَدِيدَةً فَتَجْعَلُ فـِيـهـَا مـَاءً ثـُمَّ تـَقـْرَأُ عـَلَيـْهـَا إِنَّا أَنـْزَلْنـَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ثَلَاثِينَ مَرَّةً ثُمَّ تُعَلِّقُ وَ تَشْرَبُ مِنْهَا وَ تَتَوَضَّأُ وَ يُزْدَادُ فِيهَا مَاءٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 430 رواية : 19

ترجمه :
19ـ حـضـرت صـادق (ع ) بـراى حفظ و نگهدارى (از چشم و بلاها) فرمود: كوزه تازه (آب نـديـده اى ) بـگـيـر و آن را آب كن سپس بر آن سوره انا انزلناه فى ليلة القدر را سى بـار بـخوان سپس آن را آويزان كن و از آن بياشام و وضوء بگير و هر چه بخواهند در آن آب بيفزايند ان شاء(الله ).

شــرح :
يعنى هرگاه آب آن رو باتمام رفت چنانچه آب روى آن بريزيد همان تاءثير و خاصيت را دارد. و بـنـظـر مـى رسـد كـه عـبـارت چـنـين باشد: (((و يزداد فيهما ماء ان شاء))) و لفظ (((الله ))) در آخـر (((شـاء))) از اضـافات نسخه نويسان باشد، و از شرح مجلسى (ره ) نـيـز بـراى حـديـث چـنـيـن برآيد زيرا فرمايد: (((ماءان شاء: اى كلما ينقض يصب عليه ماء آخر....))) سپس نظير آنچه ترجمه شد شرح فرموده .