1- عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَهْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جـُنـْدَبٍ عـَنْ أَبـِيـهِ عـَنْ أَبـِي عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ قـُلِ اللَّهـُمَّ اجـْعَلْنِي أَخْشَاكَ كَأَنِّي أَرَاكَ وَ أَسـْعـِدْنـِي بـِتـَقْوَاكَ وَ لَا تُشْقِنِي بِنَشْطِي لِمَعَاصِيكَ وَ خِرْ لِي فِي قَضَائِكَ وَ بَارِكْ لِي فـِي قـَدَرِكَ حـَتَّى لَا أُحـِبَّ تـَأْخـِيرَ مَا عَجَّلْتَ وَ لَا تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ اجْعَلْ غِنَايَ فِي نـَفـْسـِي وَ مـَتِّعـْنِي بِسَمْعِي وَ بَصَرِي وَ اجْعَلْهُمَا الْوَارِثَيْنِ مِنِّي وَ انْصُرْنِي عَلَى مَنْ ظَلَمَنِي وَ أَرِنِي فِيهِ قُدْرَتَكَ يَا رَبِّ وَ أَقِرَّ بِذَلِكَ عَيْنِي
اصول كافى جلد 4 صفحه : 368 رواية : 1

ترجمه :
1ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: بگو (دعائى را كه ترجمه اش چنين است ): (((بار خدايا مرا از خـود تـرسـان كـن چـنـانـكـه گـويـا تـرا بـچشم ببينم و با تقواى نسبت به خودت مرا سـعادتمند گردان ، و بوسيله نشاط در نافرمانيت مرا بدبخت مكن ، و خير و سعادت مرا در حكم خود بخواه ، و قضا و قدر خود را بر من مبارك گردان تا بدانجا كه پس افتادن آنچه را در آن شتاب دارى دوست نداشته باشم ، و شتاب در آنچه پس افتادنش را خواهى نخواهم ، و توانگرى مرا در خودم مقرر فرما، و بگوش و چشمم مرا بهره مند ساز، و آندو را وارث من گردان (يعنى آنچه از آندو بدست من آيد براى من باقى نگهدار) و مرا بآن كس كه به مـن ستم كند يارى فرما، و قدرت خودت را درباره او به من بنما اى پروردگار، و ديده ام را بدان روشن كن ))).