حديث شماره 6
6- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يَحْيَى عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ دَاوُدَ بْنِ زُرْبِيٍّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ تَضَعُ يَدَكَ عَلَى الْمَوْضِعِ الَّذِي فِيهِ الْوَجَعُ وَ تَقُولُ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ اللَّهُ اللَّهُ رَبِّي حَقّاً لَا أُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً اللَّهُمَّ أَنْتَ لَهَا وَ لِكُلِّ عَظِيمَةٍ فَفَرِّجْهَا عَنِّي
اصول كافى جلد 4 صفحه : 353 رواية : 6
ترجمه :
6ـ داود بـن زربـى گـويد: حضرت صادق (ع ) (درباره كسيكه جائى از بدنش دردى دارد) فـرمـود: دسـت خـود را بـر جـاى درد بـگـذار دو سـه بار بگويد: (((اللّه لله ربى حقا لا اشرك به شيئا اللهم انت لها و لكل عظيمه ففرجها عنى )))