حديث شماره 2

2- أَحـْمـَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ الْمُهْتَدِي عَنْ يُونُسَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ دَاوُدَ بْنِ زُرْبِيٍّ قَالَ مَرِضْتُ بِالْمَدِينَةِ مَرَضاً شَدِيداً فَبَلَغَ ذَلِكَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع فَكَتَبَ إِلَيَّ قَدْ بـَلَغـَنـِي عـِلَّتـُكَ فـَاشْتَرِ صَاعاً مِنْ بُرٍّ ثُمَّ اسْتَلْقِ عَلَى قَفَاكَ وَ انْثُرْهُ عَلَى صَدْرِكَ كـَيـْفَمَا انْتَثَرَ وَ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِي إِذَا سَأَلَكَ بِهِ الْمُضْطَرُّ كَشَفْتَ مَا بـِهِ مـِنْ ضـُرٍّ وَ مـَكَّنـْتَ لَهُ فـِي الْأَرْضِ وَ جَعَلْتَهُ خَلِيفَتَكَ عَلَى خَلْقِكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مـُحـَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُعَافِيَنِي مِنْ عِلَّتِي ثُمَّ اسْتَوِ جَالِساً وَ اجْمَعِ الْبُرَّ مِنْ حَوْلِكَ وَ قُلْ مـِثـْلَ ذَلِكَ وَ اقـْسـِمـْهُ مـُدّاً مُدّاً لِكُلِّ مِسْكِينٍ وَ قُلْ مِثْلَ ذَلِكَ قَالَ دَاوُدُ فَفَعَلْتُ ذَلِكَ فَكَأَنَّمَا نُشِطْتُ مِنْ عِقَالٍ وَ قَدْ فَعَلَهُ غَيْرُ وَاحِدٍ فَانْتَفَعَ بِهِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 351 رواية : 2

ترجمه :
2ـ داود بـن زربى گويد: من در مدينه بيمار سختى شدم ، و خبر آن به حضرت صادق (ع ) رسـيـد، پـس بـمن نوشت : خبر بيماريت بمن رسيد، پس يكصاع (تقريبا سه كيلو) گندم بـخـر، سـپـس بـپشت بخواب و آن گندم را روى سينه ات بريز و پهن كن بهر گونه كه ريخت و بگو: (((اللهم انى اسئلك باسمك الذى اذا سئلك به المضطر كشفت ما به من ضر و مـكـنـت له فـى الارض و جـعـلتـه خـليـفـتـك عـلى خـلقـك ان تـصـلى عـلى مـحـمـد و آل مـحمد و ان تعافينى من علتى ))) سپس برخيز و درست بنشين و گندمها را از اطراف خود جمع كن ، و (دوباره ) همان دعا را بخوان و آنرا بچهار مد (كه هر مدى تقريبا ده سير است ) تـقـسيم كن ، هر قسمتى را بمسكينى (و مستمندى ) بده و همان دعا را بخوان . داود گويد: من دسـتـور آن حـضـرت را انجام دادم (و آنقدر زود اثر گذاشت كه همانساعت بيماريم برطرف شد) و گويا از بند آزاد شدم ، و بسيارى از مردم آنرا انجام داده اند و از آن سود برده اند.