امام حسین
قیام عاشورا الگویی است الهام بخش که حق‌خواهان را در برابر کفر و ظلم رهبری می‌کند؛ قیامی که فراتر از زمان و مکان، همه ساله در ایام محرم در اعماق جان حسینیان و آزادگان جهان تجلّی یافته و مایه‌ی جاودانگی دین و مکتب می‌گردد. در این باره از باب یادآوری به برخی از فضایل آن حضرت در منابع اهل‌سنت اشاره می‌کنیم...
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ فرزندان رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله، همگی از حضرت خدیجه سلام‌الله‌علیها بودند و ولادتشان در مکه مکرمه بود؛ تنها استثناء، ابراهیم بود که مادرش، ماریه قبطیه بود و در سال هشتم هجری، در شهر مدینه منوره، به دنیا آمد.
پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ علامه حلی، داستان ابراهیم، فرزند پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و انتخاب حضرت، در فدا کردن این فرزند برای امام حسین علیه‌السلام را نقل کرده است؛ در این روایت پیامبر مخیر شدند که بین امام حسین و ابراهیم، یکی را انتخاب کنند که عمرش طولانی شده و دیگری، فدای او گردد.
حضرت زینب کبری (س) شخصیتی هستند که در دوران با برکت خود، از محضر هفت نفر از حضرات معصومین (ع) استفاده برده‌اند. بعد از درخشش ایشان در واقعه‌ی دفاع از امام حسین (ع) و ابلاغ پیام کربلا، می‌توان از علم و عبادت‌های خاص حضرت زینب (س) به عنوان مهمترین ویژگی‌های شخصیتی ایشان اشاره کرد.
حضرت زینب کبری (س) شخصیتی است که در دوران با برکت خود از محضر هفت نفر از حضرات معصومین (ع) استفاده برده‌اند. بعد از درخشش ایشان در واقعه‌ی دفاع از امام حسین (ع) و ابلاغ پیام کربلا می‌توان از علم و عبادت‌های خاص حضرت زینب (س) به عنوان مهمترین ویژگی‌های شخصیتی ایشان اشاره کرد.
حادثه دلخراش کربلا یک لکه تاریک در تاریخ اسلام است که دل هر انسان آزاده را به درد می‌آورد. آنچه که این حادثه را تلخ‌تر می‌کند این است، کسانی در این نبرد در مقابل امام ایستادند که حضرت را به خوبی می‌شناختند و می‌دانستند که او فرزند رسول خدا بود و زشت‌تر اینکه برخی از قاتلان، از صحابه بودند و بارها امام حسین را در کنار پیامبر دیده بودند.
گناهان مراتبی دارد؛ قرآن درباره قتل یک انسان و مؤمن عادی می‌فرماید: عذابش، خلود در جهنم است.
اگر مؤمنی که کشته شده، حجت خدا باشد، عذابش هزاران برابر گناه قبلی است!
طبری و ابن‌جوزی از قیس بن اشعث نقل می‌کنند که در کربلا، نزد امام حسین علیه‌السلام آمد و جهت بیعت با یزید وساطت کرد؛ پاسخ امام، نشان می‌دهد که پشت پرده نقشه یزید برای بیعت، قتل امام یا پاک کردن ننگ بندگی بنی‌امیه است.
ابوالحسن بیهقی، معروف به ابن‌فندق و صاحب کتاب ارزشمند لباب الأنساب در کتابش از حضرت رقیه (علیهاالسلام) یاد می‌کند و می‌نویسد:
«از فرزندان امام حسین (علیه‌السلام) کسی به غیر از امام زین‌العابدین (علیه‌السلام)، فاطمه، سکینه و رقیه باقی نماندند.»
لباب الأنساب، ج1، ص355.
اربلی، به نقل از کمال الدین می‌نویسد: امام حسین ده فرزند داشت؛ شش پسر و چهار دختر و از دخترها زینب، فاطمه و سکینه را نام می‌برد و چهارمی را نام نمی‌برد.
کشف الغمه، ج2، ص490.
فخرالدین طریحی در کتاب المنتخب، با ذکر قصیده‌ی جناب سیف بن عمیره کوفی می‌نویسد: «حضرت رقیه کسی بود که حسودان برای ضعف و ناتوانیش دل سوزاندند. این عده فردای قیامت مجبور به عذرخواهی از او می‌شوند، هرچند که هیچ عذری برای آنها وجود ندارد؛ ...
وجود مقدس حضرت رقیه (سلام‌الله‌علیها) یکی از اسناد مظلومیت وجود مقدس سیدالشهداء (علیه‌السلام) است که در منابع تاریخی بارها به وجود ایشان اذعان شده است.
بزرگان موسیقی ما تعزیه‌خوان و نوحه‌خوانِ امام حسین (علیه السلام) بودند.
بسیاری از بزرگان موسیقی ایرانی، شاگرد تعزیه‌خوان‌ها، نوحه‌خوان‌ها و ذاکران اهل بیت بودند و ردیف‌های آوازی را از این بزرگان می‌آموختند.
مودت اهل بیت (علیهم‌السلام) مزد رسالت پیامبر خداست که بر تمامی مسلمانان ادای آن واجب است. ابراز زبانی به تنهایی کفایت نمی‌کند و باید هر مسلمانی با عمل خود، مودتش نسبت به اهل‌بیت (علیهم‌السلام) را اعلام کند. این در حالی است که حب امام حسین (علیه‌السلام) هم‌چون حرارتی در قلب هر انسانی موجود است و مصداق آن به طور خاص، در روز اربعین و در طریق‌الحسین (علیه‌السلام) نمود پیدا می‌کند. هر سال بیستم ماه صفر، علاوه بر شیعیان، اهل سنت و حتی مسیحیان نیز به اجتماع عظیم حسینی در کربلا با پای پیاده ملحق می‌شوند.