ابوالفضلِ ابن عمید، دانشمند برجسته ایرانی مسلمان در قرن چهارم هجری و وزیر کاردان دولت آل‌بویه بود. او در طول زندگی خود خدمات فرهنگی و تمدنی ارزشمندی به ایران، جهان اسلام و تمدن بشری ارائه کرد. از جمله به فرمان او یکی از بزرگ‌ترین کتابخانه‌های آن روزگار جهان در ری تأسیس شد.[1]

با این حال، این پرسش مطرح است که چرا برخی جوانان امروز ایران به پادشاهان مستبد دوران باستان افتخار می‌کنند، اما چهره‌های علمی و فرهنگی بزرگی چون ابن عمید را کمتر می‌شناسند و به آنان نمی‌بالند؟

توجه متوازن به میراث علمی و فرهنگی در کنار تاریخ سیاسی می‌تواند تصویر کامل‌تر و منصفانه‌تری از هویت تاریخی ما ارائه دهد.

پی‌نوشت:

[1]. دایره المعارف بزرگ اسلامی، «ابن عمید»، ۲۰ خرداد ۱۳۹۹