ابوالفضلِ ابن عمید، دانشمند برجسته ایرانی مسلمان در قرن چهارم هجری و وزیر کاردان دولت آل‌بویه بود. او در طول زندگی خود خدمات فرهنگی و تمدنی ارزشمندی به ایران، جهان اسلام و تمدن بشری ارائه کرد. از جمله به فرمان او یکی از بزرگ‌ترین کتابخانه‌های آن روزگار جهان در ری تأسیس شد.[1]