پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ در کتابهای اهل سنت، گزارشی از رَبیع دختر مُعَوِّذ نقل شده که او ادعا می‌کند پیامبر(ص) بعد عروسی‌‌اش، به خانه او آمده و روی بسترش نشست؛ دختران جوان، جلوی پیامبر(ص) دف می‌زدند و در ترانه‌ای که می‌خوندند، محاسن پدرانشان را در جنگ بدر، برمی‌شمردند. یکی از آنها به شعر گفت: ما پیامبری داریم که می‌داند، فردا چه می‌شود (علم غیب دارد)؛ پیامبر(ص) فرمود: این حرف را رها کن و همان شعرهای قبلی را بخوانید!

علمای اهل سنت به صورت خیلی زیرکانه، برای اینکه ثابت کنند پیامبر(ص) علم غیب ندارد، دست به ساخت این داستان شرم آور زدند و می‌گویند خود پیامبر(ص) علم غیبی که آن دختر برای پیامبر(ص) قائل شده بود را با این جمله (این حرف‌ها را رها کن) انکار و رد کرده است.

این قدر این اتهام به رسول خدا(ص) شرم آور و مخالف شأن و جایگاه رسول خداست که خود علمای اهل سنت، به دنبال توجیه این داستان هستند و کرمانی، شارح صحیح بخاری می‌گوید: پیامبر(ص) حتماً پشت پرده بوده و در جمع زنان نامحرم نبوده است! یا گفته اگر کسی مطمئن باشد گناه نمی‌کند، نشستن در جمع زنان و دختران و گوش دادن به شعر خواندن آنها ایرادی ندارد!

سؤال اینجاست که چرا برای اینکه ثابت کنید پیامبر(ص) علم غیب ندارد، داستانی شرم‌آور می‌سازید که با سیره و جایگاه پیامبر(ص) سازگار نیست؟ و به جای اینکه روایت را رد کنید، به دنبال توجیه این اتهام زشت به پیامبر(ص) هستید؟!